Аль-Мааридж сүрәсе — Аять 44

Сүзләрнең мәгънәләре:

• خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ — күзләре түбән идеп, оялып карау.
• تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ — аларны хурлык каплар, басалыр.
• ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ — ул көн — аларга вәгъдә ителгән көн.

Аять тәфсире:

Аларның күзләре түбән идеп, хурлыктан башларын күтәрә алмаслар, йөзләренә зәгыйфьлек һәм хурлык чыгар. Ул көнне алар каберләрдән ашыгып чыгарлар, әйтерсең алар дөньяда сынымнарына таба йөгергән кебек. Бу хәл — аларга дөньяда вәгъдә ителгән көннең чынга ашуыдыр. Алар бу көнне инкяр итә иделәр һәм аңа ышанмыйлар иде, әмма бүген ул көн аларның алдында — ачык хакыйкать булып тора. Аларның хурлыгы һәм көчсезлеге шул кадәр зур булыр ки, хәтта караулары да түбән төшәр, йөзләрендә бары тик мәсхәрә һәм хәсрәт кенә калыр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Бу аять мөэминнәргә Аллаһының вәгъдәсенең хак булуын искә төшерә: һәркем үз гамәлләре өчен җавап бирер.
• Кыямәт көнендәге хурлык — дөньяда Аллаһыга гыйбадәт кылмаучылар һәм аның рәсүлләрен ялганга санаучылар өчен гадел җәза.
• Мөэмин бәндә өчен бу аять — гыйбрәт: ул дөньядагы вакытлы ләззәтләргә алданып калмый, ә ахирәт өчен әзерләнә.
• Аллаһының вәгъдәсе — хак, һәм ул һичшиксез килер; шуңа күрә һәркем үз гамәлләрен тикшереп, тәүбә итеп, изгелеккә омтылырга тиеш.