سوڕەتی مه‌عارج — ئایه‌ت 44

خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ: چاوه‌کانیان شۆڕو نزم بووه‌ته‌وه‌، له‌به‌ر سه‌رشۆڕی و ترس.

تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ: زه‌لیلی و ڕیسوایی ده‌یانگرێته‌وه‌ و ده‌وریان ده‌دات.

ئه‌و ڕۆژه‌ی که‌ ڕووژه‌ڵات ده‌رده‌چن له‌ گۆڕه‌کانیان به‌ په‌له‌ و خێراییه‌کی زۆره‌وه‌، وه‌کو ئه‌و کاته‌ی له‌ دنیادا به‌رەو بت و په‌رستراوانیان ڕایان ده‌کرد، چاوه‌کانیان شۆڕو نزم بوونه‌ته‌وه‌ و سه‌رگه‌رمی زه‌لیلی و ڕیسوایی و خه‌جاڵه‌تی بوون. ئه‌و ڕۆژه‌، هه‌ر ئه‌و ڕۆژه‌یه‌ که‌ له‌ دنیادا به‌ڵێنیان پێدرابوو و گاڵته‌یان پێده‌کرد و باوه‌ڕیان پێی نه‌بوو.

ئه‌ی خوێنه‌ری به‌ڕێز، ئهم ئایه‌ته‌ به‌رگێکی ترسناک له‌ دیمه‌نی قیامه‌ت ده‌کێشێت، به‌ڵام له‌ هه‌مان کاتدا بانگهێشتی ئێمه ده‌کات که‌ بیربکه‌ینه‌وه‌ و ئاماده‌باشی خۆمان بکه‌ین. ئیماندارێکی ژیر ئه‌و ڕۆژه‌ به‌رامبه‌ر ده‌گرێت به‌ کرده‌وه‌ چاکه‌کان و ته‌قوا، تا له‌و ڕۆژه‌دا ڕووی سپی و دڵی ئارام بێت. با هه‌رکه‌سێک له‌ ئێمه‌ ئه‌م ژیانه‌ که‌م ببینێت و به‌رامبه‌ر خوا به‌ ملکه‌چی و خواپه‌رستی بووەستێت، چونکه‌ ئه‌و ڕۆژه‌ بێگومان دێت و که‌س ناتوانێت ڕزگاری خۆی بکات به‌بێ کرده‌وه‌ چاکه‌کان.