Аль-Кияма сүрәсе — Аять 23

Сүзләрнең мәгънәләре:

• نَاظِرَةٌ — караучы, күз белән караучы (күңел белән көтү түгел, бәлки чын күз белән карау мәгънәсендә).

Аят тәфсире:

Кыямәт көнендә мөэминнәрнең йөзләре балкып торыр, алар матур, нурлы һәм шатлыклы булыр. Алар үзләренең Раббысына — Аллаһыга караучы булырлар. Бу — мөэминнәргә биреләчәк иң олы нигъмәтләрнең берсе: алар Җәннәттә үзләренең Халык иясен үз күзләре белән күрерләр. Бу караш — хөрмәт, мәхәббәт һәм ихтирам карашы булыр, андый караштан аларның йөзләре тагын да нурланып, сөенеч белән тулыр. Бу аяттә «карау» дип, күз белән чын мәгънәдә күрү күздә тотыла, чөнки бу — Аллаһының мөэмин бәндәләренә Җәннәттә бирәчәк бөек әрлек вәгадәсе.

Аяттән алынган файдалар:

• Мөэминнәр өчен иң зур бәхет — Аллаһыга карау мөмкинлеге, бу аларның иманнарының чын дәлиле.
• Бу аят мөэминнәргә Җәннәттә Аллаһыны күрү вәгадәсе бирә, бу — аларның күңелләренә шатлык һәм өмет өсти.
• Аллаһыга карау — Җәннәт нигъмәтләренең иң югарысы, чөнки ул бөтен ләззәтләрдән өстен.
• Мөэмин кеше дөньяда гыйбадәт кылып, Аллаһының рәхмәтенә ирешергә тырышырга тиеш, чөнки ул көнне аның йөзе нурланып, Раббысына карар.