Аль-Кияма сүрәсе — Аять 30

Сүзләр аңлатмасы:

• әл-Мәсак — куылу, алып барылу урыны; бәндәләрнең ахыр чиктә кайтарылачак урыны.

Аять тәфсире:

Бу аять кеше гомеренең ахыргы мизгелләрен һәм әҗәл килгән чакны сурәтли. Җан муен сөякләренә җиткәндә, әйләнә-тирәдәгеләр: "Аны дәвалап калдырырлык кем бар?" — дип эзлиләр. Ләкин үлем хәкыйкате ачыклангач, һәркем аңлый: бу дөнья белән хушлашу килде. Әҗәл фәрештәләрен күрү белән, соңгы дөнья авырлыклары ахирәт авырлыклары белән тоташа. Шул чакта бәндәнең чын юлы башлана — ул үзенең Раббысына таба алып барыла. Бу куылу — теләсә нинди кеше өчен дә мәҗбүри: ул җәннәткә дә, җәһәннәмгә дә озатылырга мөмкин. Кыямәт көнендә бөтен кешеләр, әүвәлгеләр һәм ахыргылар, бер урынга җыелып, үз эшләренә карап хөкем ителер өчен Аллаһыга таба куылачаклар. Бу — бөтен мәхлукатларның кайтачак урыны, һәм ул көнне һәркем үз гамәлләренең нәтиҗәсен күрер.

Гыйбрәтләр:

• Үлем — һәркем өчен хакыйкать, һәм ул көнне һәрберебез дөньядагы гамәлләребез өчен җавап бирергә әзер булырга тиеш.
• Бу аять мөэминнәргә үлемнән соңгы тормышка ышанычны ныгыта: бу дөнья — узучы гына, ә чын мәңгелек тормыш — ахирәттә.
• Кеше үзенең Раббысына кайтачагын белсә, ул дөньядагы вакытын бушка уздырмый, изге гамәлләр кылырга ашыга.
• Аллаһыга кайту — мөэмин өчен иң зур өмет һәм шатлык чыганагы, чөнки ул Раббысының рәхмәтенә һәм мәңгелек җәннәтенә ирешергә өметләнә.