Surja El-Kijame — Ajet 30

Kuptimi i fjalëve:

• el-Mesâk: Vendmbërritja, kthimi dhe sjellja (e robërve) para Zotit.

Tefsiri i ajetit:

Kur shpirti i njeriut të ngjitet deri në kockën e krahërorit (në momentin e vdekjes) dhe të vijë ai çast i tmerrshëm, atëherë njeriu do të sillet e do të dërgohet vetëm te Zoti i tij. Atë ditë, të gjithë robërit do të mblidhen para Zotit të tyre dhe do të sillen para Tij për llogari — qoftë për në Xhennet, qoftë për në Zjarr. Asnjë vendstrehim tjetër nuk ka atë ditë, përveçse te Zoti i Gjithëfuqishëm. Kjo është ajo ditë kur çdo njeri do të përballet me veprat e veta, dhe asnjë ndërmjetës apo shpëtimtar nuk do të ketë përveç mëshirës së Allahut.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na kujton se fundi i çdo njeriu është kthimi te Zoti i tij, prandaj duhet të përgatitemi për atë ditë me vepra të mira.
2. Na mëson se jeta e kësaj bote është e përkohshme dhe se vendi ynë i vërtetë është tek Allahu, andaj nuk duhet t'i lidhim zemrat me këtë botë.
3. Nxit te njeriu përgjegjësinë dhe vetëdijen se çdo vepër do të shihet e do të llogaritet, gjë që e bën besimtarin të kujdesshëm në veprimet e tij.
4. Jep shpresë për mëshirën e Allahut, sepse kthimi te Zoti është kthim te Mëshirëploti, i Cili fal këdo që pendohet dhe kërkon falje.