சூரா அல்-கியாமா — வசனம் 30

சொற்பொருள்:

* المَسَاقُ (மஸாக்): கொண்டு செல்லப்படும் இடம், ஒன்றுகூட்டப்படும் இடம், மீளும் இடம்.

விளக்கம்:

இறைத்தூதர் அவர்களே! மரணத்தின் போது உயிர் தொண்டைக்குழியை அடைந்து, “இவரைக் காப்பாற்ற ஒரு மந்திரிப்பவர் இருக்கிறாரா?” என்று சுற்றியிருப்பவர்கள் கூறும் நிலை ஏற்பட்டு, மரணிக்கும் நபர் தனக்கு இறுதி நாள் வந்துவிட்டது என்பதை உறுதியாக அறிந்து கொள்ளும் அந்த நேரத்தில், அவரை அவரது இறைவனிடம் கொண்டு செல்லப்படும். அதாவது, மறுமை நாளில் அனைத்து மனிதர்களும் அவர்களுடைய இறைவனாகிய அல்லாஹ்விடமே கொண்டு செல்லப்படுவார்கள். அவர்கள் அனைவரும் அவனது முன்னிலையில் நிறுத்தப்படுவார்கள். அந்த இடம் சொர்க்கமாகவோ அல்லது நரகமாகவோ இருக்கும். இவ்வுலக வாழ்க்கையின் கடைசித் துன்பமும், மறுமையின் முதல் துன்பமும் இணைந்த அந்தத் தருணத்தில், மனிதன் தனது இறைவனிடமே கொண்டு செல்லப்படுகிறான்.

பயன்கள்:

* மரணம் என்பது முடிவல்ல; மாறாக, இறைவனிடம் மீண்டும் செல்லும் பயணத்தின் தொடக்கம் என்பதை இது நமக்கு உணர்த்துகிறது.

* ஒவ்வொரு மனிதனும் தனது இறைவனிடம் கணக்குக் கொடுக்க வேண்டிய நாளை நினைவில் கொண்டு, நல்லறங்களைச் செய்ய இது ஊக்குவிக்கிறது.

* மறுமை நாளில் அனைவரும் இறைவனிடம் கொண்டு செல்லப்படுவோம் என்பதால், நமது வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு செயலும் இறைவனின் திருப்திக்காகவே இருக்க வேண்டும் என்பதை இது போதிக்கிறது.

* இவ்வுலக வாழ்க்கையின் துன்பங்கள் நிலையானவை அல்ல; இறைவனிடம் செல்லும் போது நிலையான இன்பமோ துன்பமோதான் காத்திருக்கிறது என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.