سورت قیامت — آیت 30

1. د کلمو معناوې:

• المَساق: د "سوق" له مادې څخه دی، چې معنا یې بېول، شړل او روانول دي. دلته مراد د بندګانو بېول او روانول دي د خپل رب په لور.

1. د آیت تفسیر:

کله چې د مرګ وخت راشي او ساه د سینې پورته پورته شي، او چاپېره خلک د درملنې هڅه وکړي خو ګټه ونه کړي، او انسان په دې پوه شي چې دا د دنیا د ژوند وروستۍ شېبه ده، نو په دغه وخت کې به هغه د خپل رب په لور بېول کېږي. دا بېول او روانول به د قیامت په ورځ وي، چې ټول مخلوق به د الله تعالی په حضور کې حاضرېږي. دا ساق کول به دوه ډوله وي: یا به ښه خلک د جنت په لور بېول کېږي، او یا به بد خلک د دوزخ په لور بېول کېږي. نو د مرګ په شیبه کې چې څه پیښېږي، هغه د قیامت د ورځې د ساق کولو پیل دی، ځکه چې له مرګ وروسته روح له جسد څخه وځي او د الله تعالی په لور روانېږي، او بیا به د قیامت په ورځ ټول بېرته ژوندي کېږي او د حساب لپاره به د الله تعالی په حضور کې ودرول شي.

1. د آیت څخه لاسته راوړنې (فوايد):

• دا چې مرګ د دنیا د ژوند پای نه دی، بلکې د اخرت د ژوند پیل دی، او له مرګ وروسته به هر څوک د خپل رب په لور بېول کېږي.
• دا چې د قیامت ورځ به حتماً راشي، او ټول خلک به د الله تعالی په وړاندې حاضر شي، نو باید د دې ورځې لپاره چمتووالی ونیسو.
• دا چې د دنیا ژوند لنډ او فاني دی، نو باید په نیکو اعمالو سره د اخرت د ښه انجام لپاره هڅه وکړو.
• دا چې د الله تعالی عدل بشپړ دی، نو هر څوک به د خپلو اعمالو سره سم جزا یا سزا ترلاسه کوي، ښه خلک به جنت ته او بد خلک به دوزخ ته بېول کېږي.