سورت انسان — آیت 5

د کلمو معناګانې:

• الأبرار: هغه نېکان او فرمانبردار بندګان چې د الله تعالی په عبادت کې رښتیني وي.
• کأس: پیاله یا جام چې څښلو ته چمتو وي.
• مزاج: هغه څه چې له شرابو سره ګډ شي، یعنې هغه خوند او بوی چې په کې ورګډیږي.
• کافور: د جنت یوه چینه ده، او همدا راز د خوشبویۍ یو ډول ماده ده چې ډېره ښه بوی لري.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د نېکانو او فرمانبردار بندګانو د مقام او درجې بیانوي، چې دوی به د قیامت په ورځ له هغو پیالو څخه څښي چې شراب یې د کافور په څېر خوشبویه او ښه خوند لري. دا کافور د جنت یوه ځانګړې چینه ده چې اوبه یې ډېرې خوشبویه او خوندورې دي، او د دې شرابو سره ګډیږي تر څو د هغوی خوند او بوی نور هم ښه شي. دا د هغو خلکو لپاره چې په دنیا کې یې د الله تعالی اطاعت کړی، له ګناهونو ځان ساتلی او په نیکیو یې عمل کړی دی، د درناوي او عزت یوه لویه نښه ده. دا څښاک به د دوی د سترو اجرونو څخه وي، چې د الله تعالی له لوري ورته چمتو شوی دی.

فايدې او سبقونه:

• دا آیت مومنانو ته ډاډ ورکوي چې د الله تعالی اطاعت او نیکي هېڅکله ضایع نه کیږي، او د هغوی اجر به په جنت کې داسې خوندور او خوشبویه څښاک وي چې د دنیا له هر څه غوره دی.
• په دې پوهیږو چې الله تعالی خپلو نېکو بندګانو ته داسې نعمتونه ورکوي چې تصور یې هم نه کېږي، او دا د هغوی د صبر او تقوا انعام دی.
• د "الأبرار" یادونه موږ ته دا هڅونه راکوي چې د رښتینو او فرمانبردارو خلکو په ډله کې شمېرل کېدل هڅه وکړو، ځکه چې د دوی پایله په جنت کې له داسې نعمتونو ډکه ده.
• دا آیت د جنت د نعمتونو د بیانولو له لارې د مسلمانانو زړونه د الله تعالی له رحمت او فضل سره ډاډمن کوي او دوی هڅوي چې د نیکیو پر لاره ولاړ شي.