Аль-Инсан сүрәсе — Аять 5

Сүзләрнең мәгънәләре:

— әбрәр — тәкъва, ихлас мөэминнәр, Аллаһыга итагать итүчеләр.

— кәс — эчү өчен тутырылган савыт, кадәһ.

— мизәҗ — кушылма, бер нәрсәгә кушып болгатылган өлеш.

— кәфүр — хушбуйлы, салкын һәм тәмле чишмә суы яки хуш исле матдә.

Аять тәфсире:

Аллаһыга тугры булган, гамәлләрен ихлас күңелдән башкарган изге бәндәләр — әбрәрләр — кыямәт көнендә шундый савытлардан эчәрләр, аларның эчемлеге кәфүр белән кушылган булыр. Бу кәфүр — җәннәттәге махсус чишмәнең исеме, аның суы бик салкын, пакь һәм хушбуйлы. Эчемлекнең тәме һәм исләре шул чишмә суы кушу аркасында бик ләззәтле, рухны яңартучы һәм күңелгә шатлык бирүче булачак. Бу — Аллаһының тәкъва мөэминнәргә әзерләгән олуг нигъмәтләренең берсе, аларның дөньядагы изге гамәлләре өчен биреләчәк.

Аятьтән алынган файдалар:

Бу аять мөэминнәргә зур шатлык хәбәрен китерә: Аллаһы Тәгалә үзенә итагать итүчеләргә ахирәттә аңлап бетергесез нигъмәтләр әзерләгән. Дөньяда кеше күрә алмаган, ишетмәгән, хәтта күңеленнән үткәрмәгән рәхәтләр аларны көтә. Бу хәл мөэминнең гамәлләрендә сабырлык һәм ихласлык белән дәвам итәргә дәртләндерә, чөнки һәр изге эш — ул ахирәттәге мәңгелек бәхеткә бер адым. Шулай ук бу аять Аллаһының юмартлыгын һәм рәхимлелеген күрсәтә: Ул бәндәләренең кечкенә генә изгелекләрен дә зур нигъмәтләр белән бәрабәр итәчәк.