سورت انسان — آیت 8

د معناوو:

• «مسکین»: هغه څوک چې هېڅ مال او شتمني نه لري او د خپل ځان د اړتياوو د پوره کولو وس نه لري.
• «یتیم»: هغه ماشوم چې پلار يې د بلوغت له وخته مخکې مړ شوی وي.
• «أسیر»: بندي، چې د جګړې په وخت کې نيول شوی وي، که مسلمان وي که کافر.

تفسیر:

دغه مومنان هغه څوک دي چې د الله تعالی د رضا لپاره خواړه ورکوي، په داسې حال کې چې دوی پخپله د خواړو سره مینه لري او ورته اړتیا هم لري. دوی خواړه ورکوي مسکین ته چې بې وسه او بې زورۀ دی، یتیم ته چې پلار يې مړ شوی او څوک يې نه لري، او اسیر ته چې په بند کې نيول شوی دی – که هغه د کافرانو له بنديانو وي، بيا هم ورسره ښه چلند کوي او خواړه ورکوي.

دا کار دوی په داسې حال کې کوي چې د خواړو سره مینه لري او ځانته يې غواړي، خو بيا هم د الله د رضا لپاره يې له نورو سره شريکوي. دوی په زړه کې وايي: مونږ تاسو ته يوازې د الله د رضا لپاره خواړه درکوو، نه د بدلې لپاره، نه د ستاينې لپاره او نه د ثنا لپاره. مونږ د خپل رب له هغې ورځې وېرېږو چې ډېره سخته ده، مخونه به يې له وېرې تريخ وي او تندي به يې له ډار څخه ځنګلي وي.

دغه عمل د دوی د ايمان او تقوا لوړه کچه ښيي، ځکه چې دوی خپل ځان ته په سختۍ سره خواړه رسوي، خو بيا هم د الله په لاره کې يې له نورو سره شريکوي. دا هغه لوړ اخلاق دي چې اسلام يې غوښتنه کوي – له بې وزلو، يتيمانو او بنديانو سره ښه چلند کول، که هغه د دښمن له خوا وي، ځکه چې د الله په نزد نيکي او احسان هيڅکله ضايع نه کېږي.

ای مسلمانانو! تاسو هم د دغو مومنانو په څېر اوسئ، له خپل مال او خواړو څخه نورو ته ورکړئ، په ځانګړې توګه هغو ته چې اړتيا لري. په ياد ولرئ چې الله تعالی د نيکۍ بدله له حد نه زياته ورکوي، او هغه څوک چې د الله په لاره کې لګښت کوي، الله به ورته په دنيا او آخرت کې ډېر څه ورکړي. دا چاره د جنت د نعمتونو سبب ګرځي، لکه څنګه چې په راتلونکو آيتونو کې به يې تفصيل راشي.