سورت انسان — آیت 7

د کلمو معناګانې:

• يُوفُونَ بِالنَّذْرِ: خپل نذرونه پوره کوي، یعنې هغه څه چې پر ځان يې فرض کړي وي، ترسره کوي.
• يَوْمًا: د قیامت ورځ.
• شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا: د هغې ورځې شر او بدي خورا پراخه او هر ځای خپره شوې وي، لکه اور چې بلېږي او هر ځای خپور شي.

تفسیر:

دا آیت د هغو نیکو بندګانو د صفتونو بیان کوي چې الله تعالی به د قیامت په ورځ د دوی د نیکۍ بدله ورکوي. دا خلک په دې وخت کې درې ستر صفتونه لري:

لومړی: دوی خپل نذرونه پوره کوي. یعنې کله چې دوی د الله تعالی د رضا لپاره پر ځان یو څه فرض کړي، لکه روژه، لمونځ، خیرات، یا بل څه نیک کار، نو هغه په بشپړه توګه ادا کوي او په هغه کې کومه کسرې نه کوي.

دوهم: دوی د قیامت له ورځې وېرېږي. هغه ورځ چې د هغې شر او بدي خورا پراخه وي او هر ځای ته خپره شوې وي. د هغې ورځې سختي او وحشت داسې ده چې هر څوک به د خپل حالت په فکر کې وي. دوی له دې ورځې وېرېږي او له همدې امله په دې دنیا کې د الله تعالی د احکامو پیروي کوي او له ګناهونو ځان ساتي.

دریم: دوی له دې وېرې سره سره، الله تعالی ته امید لري او د هغه د رحمت په هیله نیکي کوي. دوی خپل عبادت او نیکي یوازې د الله تعالی د رضا لپاره کوي، نه د خلکو د ستاینې یا ښودلو لپاره.

فايدې:

• دا چې نذر پوره کول د مؤمن له صفتونو څخه دي، نو موږ باید کله چې څه نذر وکړو، هغه پوره کړو، ځکه چې دا د ایمان د صداقت نښه ده.
• د قیامت له ورځې وېره د انسان لپاره تر ټولو لوی محرک دی چې نیکي وکړي او له بدیو ځان وساتي.
• دا چې الله تعالی د داسې بندګانو ستاینه کوي، دا موږ ته ښیي چې که موږ هم دا کارونه وکړو، نو الله به موږ ته هم همداسې اجر او انعام راکړي.
• دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې د قیامت ورځ ډېره سخته ده، نو باید د هغې لپاره چمتو شو، او تر ټولو ښه چمتوالی دا دی چې د الله تعالی اطاعت وکړو او له هغه څخه ووېرېږو.