Аль-Инсан сүресі — Аят 8

1. Сөздердің мағынасы:

• وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ — тамақ береді, ас беріп қамқорлық жасайды.
• عَلَىٰ حُبِّهِ — өздерінің оған деген құштарлығына, мұқтаждығына қарамастан; яғни тамақты өздері қатты қалап тұрса да.
• مِسْكِينًا — кедей, тіршілік көзі жоқ, мұқтаж адам.
• يَتِيمًا — әкесі қайтыс болған, әлі ер жетпеген бала.
• أَسِيرًا — тұтқын, соғыста қолға түскен адам.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Алланың ізгі құлдарының асыл сипаттарын баяндайды. Олар тамақты өздері аңсап, өздеріне де қажет болып тұрса да, оны басқаларға береді. Яғни олардың жақсылығы өздері тоқ болған кезде ғана емес, қолда барын бөліп, мұқтаж жандарға жәрдемдесу арқылы көрінеді. Олар кімдерге көмектеседі? Үш топқа: біріншісі — ешқандай тіршілік құралы жоқ кедей-мұқтаж; екіншісі — әкесінен айырылған, қамқорлыққа зәру жетім бала; үшіншісі — соғыста қолға түскен тұтқын, тіпті ол басқа діннен болса да. Бұл жерде исламның адамгершілік пен жомарттыққа қаншалықты зор мән беретіні айқын көрінеді: мұсылман өз малын тек өзіне жақын адамдарға ғана емес, мұқтаж әрі әлсіз жандардың барлығына жұмсайды. Олар бұл жақсылықты мақтан немесе алғыс күту үшін емес, тек Алланың разылығын іздеп жасайды. Осылайша, аят нағыз қайырымдылықтың өлшемін көрсетеді: өзің қиналсаң да, өзгеге қол ұшын беру, әрі оны тек Алла үшін істеу.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Ислам діні жомарттықты, мейірімділікті және мұқтаждарға қамқорлық жасауды насихаттайды.
• Адам өзіне қажет нәрсені басқаға беру арқылы шынайы иманның дәмін татады.
• Жақсылық тек туысқандарға емес, жетімдерге, кедейлерге, тіпті тұтқындарға да жасалуы тиіс.
• Қайырымдылық мақтан, атақ-даңқ үшін емес, тек Алланың разылығы үшін болуы керек.
• Бұл аят мұсылман қоғамында ынтымақ, бауырластық және өзара көмек сезімін нығайтады.
• Құран адамды тек сөзбен емес, нақты іспен жақсылық жасауға шақырады, бұл исламның көркем әрі адамгершілікке толы бет-бейнесін көрсетеді.