Surat Al-Insan — Ayat 8

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• مِسْكِينًا (miskinan): wong mlarat kang ora duwe bandha apa-apa lan ora bisa nyukupi kabutuhane dhewe.
• يَتِيمًا (yatiiman): bocah kang bapake wis seda sadurunge dheweke diwasa, lan ora duwe bandha.
• أَسِيرًا (asiiran): wong kang ditawan ing perang, bisa saka golongan kafir utawa liyane.
• عَلَىٰ حُبِّهِ ('alaa hubbihi): senajan padha tresna banget lan butuh marang panganan kasebut.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nyritakake babagan sipate para hamba Allah kang mulya, yaiku wong-wong kang padha menehi panganan marang wong liya sanajan dheweke dhewe uga tresna lan butuh marang panganan kasebut. Ora mung menehi marang wong kang bisa mbales, nanging uga marang wong mlarat kang ora duwe apa-apa, bocah yatim kang bapake wis seda lan ora duwe bandha, lan wong tawanan perang sanajan dheweke saka golongan kafir. Iki nuduhake kabecikan kang dhuwur, yaiku padha menehi kanthi ikhlas mung kanggo nggoleki ridhane Allah, ora ngarep-arep pambales utawa pangaleman saka manungsa. Dheweke nindakake kabeh iku amarga wedi marang dina kiamat kang nggegirisi, dina kang bakal nggawe rai padha kusut lan surem amarga gedhene kacilakan lan nggegirisine.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya kita padha dermawan lan gelem menehi marang sapa wae kang butuh, sanajan kita dhewe uga butuh.
• Menehi ora kudu mung marang wong kang bisa mbales, nanging uga marang wong mlarat, bocah yatim, lan tawanan.
• Kabeh kabecikan kudu dilakoni kanthi ikhlas mung kanggo nggoleki ridhane Allah, ora kanggo pamer utawa ngarep-arep pujian.
• Rasa wedi marang dina kiamat bisa dadi pendorong kanggo nindakake kabecikan lan ngedohi tumindak ala.
• Islam mulangake babagan katresnan lan welas asih marang kabeh manungsa tanpa pilih kasih, kalebu marang wong kang beda agama.
• Ayat iki nggawe kita tambah tresna marang Al-Qur'an amarga isine tuntunan kang mulya lan mulangake akhlak kang becik.