Surat Al-Mursalat — Ayat 30

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• انطَلِقُوا (inthaliqū): padha mlakua, padha budhala.
• ظِلٍّ (zhillin): wewayangan, kemul, utawa kepulan.
• ذِي ثَلَاثِ شُعَبٍ (dzī tsalātsi syu'ab): kang duwe telung perangan utawa telung cabang.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiamat, wong-wong kafir padha didhawuhi: "Padha budhala menyang wewayangan kanggo ngungsi saka panasing neraka." Nanging wewayangan kang dimaksud dudu wewayangan kang kepenak lan adhem, nanging kepulan kumebul saka geni neraka. Kepulan iku gedhe banget lan pecah dadi telung cabang utawa telung perangan. Sanajan padha ngungsi ana ing kono, wewayangan iku ora bisa nglindungi saka panasing dina iku, lan ora bisa nolak panasing geni neraka sethithik wae. Malah geni neraka iku ngetokake krikil geni kang gedhe-gedhe banget, saben krikilé kaya gedhong kang dhuwur lan gedhe. Krikil geni mau kaya onta kang wernane ireng semu kuning. Dadi, wong kafir iku ora ana panggonan kang bisa nylametake, mula padha ora bisa mlayu saka siksa.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita kabeh yen dina kiamat iku nyata lan siksa neraka iku nyata anane.
• Wong kang maido lan ora gelem manut marang Allah bakal nemu kapitunan kang gedhe banget.
• Kita kudu padha nggegulang lan ngati-ati supaya ora kalebu golongane wong kang diajab siksa.
• Ayat iki nuduhake marang kita yen Islam iku agama kang kebak pitutur lan pepeling, supaya manungsa padha eling lan bali marang dalan kang bener.
• Kanthi ngerti bab siksa neraka, kita dadi luwih semangat nindakake kabecikan lan ngedohi panggawene ala, supaya bisa mlebu swarga kang kebak kabagyan.