Surat Al-Mursalat — Ayat 29

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• انطَلِقُوا : "Padha lungaa" utawa "padha mangkata" — yaiku dhawuh supaya mlaku marang panggonan tartamtu.
• مَا : "Apa sing" utawa "barang sing" — ing kene tegese siksa utawa azab.
• كُنتُم : "Kowe kabeh biyen padha" — nuduhake kedadeyan ing jaman kepungkur.
• بِهِ : "Kanthi barang iku" — gegayutan karo apa sing diarani sadurunge.
• تُكَذِّبُونَ : "Padha ngapusi" utawa "padha nggorohake" — yaiku ora ngandel lan nganggep goroh.

2) Tegese ayat iki:

Ing dina kiyamat, wong-wong kafir sing biyen ora ngandel marang dhawuhe Allah lan para rasul bakal diprentahake: "Padha lungaa saiki menyang siksa neraka sing biyen padha mbok gorohake!" Nalika isih urip ing donya, dheweke padha ngguyu lan nyepelekake babagan dina kiyamat lan siksa neraka. Saiki ing akhirat, dheweke ora bisa nyingkiri maneh. Dheweke kudu mlaku menyang panggonan sing biyen dianggep ora ana, yaiku neraka Jahanam, lan ngrasakake siksa sing biyen diolok-olok. Ukara iki minangka panyendhu lan piwales saka Allah marang wong-wong sing gumedhe lan ora gelem ngandel.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya aja sok nyepelekake babagan dina kiyamat lan siksa neraka, amarga kabeh iku mesthi bakal kelakon.
• Wong sing biyen ora ngandel marang al-Qur'an lan dhawuhe para nabi bakal ngrasakake piwales sing cocog karo apa sing wis dilakoni.
• Ayat iki nuduhake yen Gusti Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa; ora ana siji-sijia barang sing bisa ndhelik saka piwales-E.
• Dadi pengeling-eling kanggo awake dhewe supaya tansah ngandel lan taat marang dhawuhe Allah, sarta aja sok ngguyu utawa nyepelekake babagan agama.
• Al-Qur'an iki dadi pepeling lan pituduh supaya manungsa padha eling marang urip sawise mati, lan padha nyiapake bekal kanggo ing akhirat.
• Sapa sing gelem ngrungokake lan ngandel marang al-Qur'an, bakal oleh kabegjan lan katentreman, ora mung ing donya nanging uga ing akhirat.