سورت انفال — آیت 53

د کلمو معناګانې:

• لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا: بدلون ورکوونکی نه دی، لرې کوونکی نه دی.
• نِعْمَةً: نعمت، ښېګڼه.
• حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ: تر هغه چې دوى هغه څه بدل کړي چې په خپلو نفسونو کې دي (یعنې خپل حالت له ښه والي نه بد حالت ته واړوي).

د آیت تفسیر:

دا چې پر دوى باندې عذاب راغى، د دې لپاره و چې الله تعالی داسې نه دی چې هغه نعمت به له یو قوم نه واخلي چې پرې يې ورکړى وي، تر هغه وخته چې دوى خپل ځانونه بدل نه کړي؛ یعنې له ایمان، استقامت او د نعمتونو شکر نه د کفر، معصیت او ناشکري لوري ته واوړي. کله چې دوى خپل حالت بدل کړ، نو الله تعالی هم د دوى پر حالت باندې خپل نعمت په عذاب او سزا بدل کړ. او الله تعالی د خپلو بندګانو د خبرو اورېدونكى او د هغوى د عملونو ښه پوه دى، نو هغه به دوى ته د خپل علم او مشیت پر اساس سزا ورکړي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. دا چې د الله تعالی نعمتونه د هغه د رحمت له مخې پر بندګانو ورکول کېږي، خو د دې نعمتونو بقا د بندګانو د شکر او اطاعت پورې تړلې ده.
2. دا چې د نعمتونو بدلون او د عذاب راتګ د بندګانو د خپلو کړنو پایله ده، نه د الله تعالی له خوا ظلم.
3. دا چې الله تعالی د خپلو بندګانو په ټولو خبرو او عملونو ښه پوه او اورېدونكى دى، نو بندګان باید له هغه څخه ووېرېږي او د هغه په اطاعت کې کوښښ وکړي.
4. دا چې د نعمتونو شکر کول د نعمتونو د بقا سبب ګرځي، او ناشکري د نعمتونو د زایل کېدو سبب کېږي.