Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳои мушкил:
— «مُغَيِّرًا»: тағйирдиҳанда, яъне аз байнбаранда ва дигаркунандаи неъмат ба азоб.
— «نِعْمَةً»: неъмат, яъне некӣ ва фаровонии додашуда аз ҷониби Аллоҳ.
— «أَنْعَمَهَا»: ки онро ато кардааст.
— «مَا بِأَنفُسِهِمْ»: ҳолат ва сифатҳои дарунии онҳо, яъне имон, ислоҳ ва шукргузорӣ.
- Тафсири оят:
Ин ҷазои сахт ва азоби дарднок ба он сабаб ба онҳо расид, ки Аллоҳ таоло ҳеҷ гоҳ неъматеро, ки ба қавме ато кардааст, аз онҳо намегирад ва ба азоб табдил намедиҳад, то он даме ки худи онҳо ҳолати некӯи худро ба ҳолати бад тағйир диҳанд. Яъне то вақте ки онҳо дар роҳи имон, ростӣ ва шукргузорӣ қарор доранд, неъматҳои Аллоҳ бар онҳо боқӣ мемонанд. Аммо ҳангоме ки онҳо аз имон рӯй гардонанд, ба гуноҳ ва нофармонӣ машғул шаванд ва неъматҳои Аллоҳро инкор кунанд, он гоҳ Аллоҳ низ неъмати худро аз онҳо мегирад ва ба азоб иваз мекунад. Ин тағйири ҳолат аз ҷониби бандагон сар мезанад, на аз ҷониби Аллоҳ, зеро Аллоҳ одил аст ва касеро бе сабаб азоб намедиҳад. Ҳамчунин Аллоҳ таоло шунавандаи гуфторҳои бандагон ва донандаи ҳамаи аъмолу ниятҳои онҳост; ҳеҷ чиз аз гуфтор ва кирдори онҳо бар Ӯ пӯшида нест ва ҳар касро тибқи дониш ва ҳикмати худ ҷазо медиҳад.
- Фоидаҳои ин оят:
— Ин оят ба мо меомӯзад, ки неъматҳои Аллоҳ — хоҳ имон, хоҳ саломатӣ, хоҳ ризқу фаровонӣ — то вақте ки мо худро дар роҳи дуруст нигоҳ дорем, бо мо боқӣ мемонанд.
— Агар мо ҳолати худро ба некӣ, шукргузорӣ ва итоат нигоҳ дорем, Аллоҳ низ неъматҳояшро бар мо зиёд мекунад ва аз мо намегирад.
— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки сабаби аз даст рафтани неъматҳо пеш аз ҳама дар худи мо — дар тағйири роҳи дуруст ба роҳи нодуруст — аст, на дар беадолатии Аллоҳ.
— Аллоҳ таоло ҳамеша шунаво ва доност; Ӯ гуфтору кирдори моро медонад ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон нест. Ин боиси он мегардад, ки мо ҳамеша бо ихлос ва некӣ ба Ӯ рӯ орем ва аз гуноҳу нофармонӣ дурӣ ҷӯем.
— Ин оят ба мо умед мебахшад, ки агар мо ба сӯи Аллоҳ баргардем ва ҳолати худро ислоҳ кунем, Ӯ неъматҳои худро боз ба мо медиҳад ва моро дар роҳи рост устувор мегардонад.
📜 Оят 51-55 — Сураи Аль-Анфаль
Тарҷума — Аль-Анфаль 53
Сураи Аль-Анфаль Оят 53 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Зеро Худо неъматеро, ки ба қавме арзонӣ дошта аст, дигаргун…Сураи Оят 53/75 — Сураи Аль-Анфаль الأنفال (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анфаль Гӯш кун, Сураи Аль-Анфаль Тарҷума, Сураи Аль-Анфаль mp3, Сураи Аль-Анфаль pdf. Оят 51–55. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Аль-Анфаль
Қуръони Карим
Monday, September 28, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


