انفال سۈرىسى — ئايەت 53

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ نېمەتلىرىنى ئۆزگەرتمەيدىغانلىقىنى، پەقەت بەندىلەر ئۆزلىرىنى ئۆزگەرتكەندە ئاندىن جازالايدىغانلىقىنى بىلدۈرىدۇ.

ئايەتتىكى مۇھىم سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• ذَٰلِكَ — بۇ، يەنى ئۇلارغا كەلگەن جازا ۋە ئازاب.
• مُغَيِّرًا — ئۆزگەرتكۈچى، يەنى بىر نېمەتنى باشقا بىر ھالغا ئايلاندۇرغۇچى.
• نِعْمَةً — نېمەت، ياخشىلىق، بەخت-سائادەت.
• سَمِيعٌ — ھەممە ئاۋازلارنى ئاڭلىغۇچى.
• عَلِيمٌ — ھەممە ئىشلارنى بىلگۈچى.

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئىلگىرىكى ئايەتلەردە تىلغا ئېلىنغان ئازاب-ئوقۇبەتلەرنىڭ سەۋەبىنى چۈشەندۈرىدۇ. ئاللاھ تائالا بىر قەۋمگە بەرگەن نېمىتىنى — ئىمان، ئامانلىق، بايلىق، ئىززەت-ھۆرمەت قاتارلىقلارنى — ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ ئىچكى ھالىتىنى، يەنى ئېتىقادىنى، ئەمەلىنى ۋە ئەخلاقىنى ياخشىلىقتىن يامانلىققا ئۆزگەرتمىگۈچە ئۆزگەرتمەيدۇ. ئەگەر ئۇلار ئىمان ۋە شۈكۈردىن كۇفرى ۋە نانكورلۇققا يۈزلەنسە، ئىتائەت ۋە ياخشى ئەمەلدىن گۇناھ ۋە ئاسىيلىققا ئۆتسە، ئاندىن ئاللاھ ئۇلارغا بەرگەن نېمىتىنى تارتىۋېلىپ، ئورنىغا بەلا ۋە مۇسىبەت بېرىدۇ. بۇ ئاللاھنىڭ ئادالەت قانۇنىدۇر: ئۇ زۇلۇم قىلغۇچى ئەمەس، بەلكى بەندىلەر ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلىدۇ.

ئاللاھ تائالا ھەممە ئاۋازلارنى ئاڭلاپ تۇرىدۇ، ھەممە ئىشلارنى بىلىپ تۇرىدۇ. بەندىلەرنىڭ يوشۇرۇن ۋە ئاشكارا قىلمىشلىرىنىڭ ھەممىسى ئۇنىڭ ئىلمىدە مەلۇمدۇر. شۇڭا ھەر بىر ئادەم ئۆز ئەمەلىگە دىققەت قىلىشى، ئاللاھ بەرگەن نېمەتلەرگە شۈكۈر قىلىشى ۋە ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا ئەمەل قىلىشى كېرەك. ئەگەر بىز ئاللاھنىڭ نېمەتلىرىنى قەدرلىسەك ۋە شۈكۈر قىلساق، ئاللاھ بىزگە تېخىمۇ كۆپ نېمەت ئاتا قىلىدۇ. ئەمما نانكورلۇق قىلساق ۋە گۇناھقا پاتساق، نېمەتلەرنىڭ كېتىشىدىن ۋە ئازابنىڭ كېلىشىدىن ئەنسىرىشىمىز كېرەك.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا ئىنسانلارغا بەرگەن نېمەتلىرىنى ئۇلار ئۆزلىرىنى ئۆزگەرتمىگۈچە ئۆزگەرتمەيدۇ. شۇڭا ھەر قانداق ياخشىلىق ۋە بەخت-سائادەتنىڭ داۋاملىشىشى ئۈچۈن ئىمان، تەقۋا ۋە شۈكۈر ئاساسىدا تۇرۇشىمىز لازىم. ئاللاھ بىزنى ئۆزىنىڭ نېمەتلىرىگە شۈكۈر قىلغۇچى ۋە ئۇنىڭ يولىدا مۇستەھكەم تۇرغۇچى بەندىلەردىن قىلسۇن.