سوره انفال — آیه 54

معانی کلمات:

• کَدَأْبِ: مانند عادت و روش، یا مانند سرنوشت و کیفر.
• آلِ فِرْعَوْنَ: خاندان و پیروان فرعون.
• أَهْلَکْنَاهُم: نابودشان کردیم.
• أَغْرَقْنَا: غرق کردیم.
• ظَالِمِینَ: ستمکاران (به سبب کفر و شرک).

تفسیر آیه:

حال این کافران (که در جنگ بدر با کیفر الهی روبه‌رو شدند) مانند حال فرعونیان و امت‌های پیش از آنان است که پیامبران خود را تکذیب کردند و آیات پروردگارشان را انکار نمودند. خداوند آنان را به سبب گناهانشان نابود کرد و فرعونیان را در دریا غرق نمود. همه آنان ستمکار بودند؛ زیرا با تکذیب آیات الهی و شرک ورزیدن به خدا، بر خود و دیگران ستم روا داشتند و سزاوار عذاب شدند. این آیه هشداری است به مشرکان که اگر بر تکذیب خود اصرار ورزند، سرنوشتی مانند پیشینیان خواهند داشت.

فواید و پیام‌ها:

• سنت الهی بر این است که تکذیب‌کنندگان آیات او را به کیفر رساند، و این سنت هرگز تغییر نمی‌کند.
• ظلم (کفر و شرک) سرانجام به نابودی می‌انجامد، هرچند ظاهراً قدرتمند باشند.
• عبرت گرفتن از سرنوشت ملت‌های پیشین، انسان را از غرور و تکبر بازمی‌دارد و به ایمان و تقوا دعوت می‌کند.
• رحمت خداوند شامل حال کسانی می‌شود که از سرنوشت ظالمان پند گیرند و به سوی او بازگردند.