Surja El-Enfal — Ajet 54

Kuptimet e fjalëve:

• كَدَأْبِ: si sjellja dhe vepra e tyre, pra si zakoni dhe mënyra e tyre.
• آلِ فِرْعَوْنَ: populli i Faraonit dhe pasuesit e tij.
• أَهْلَكْنَاهُم: i shkatërruam ata.
• أَغْرَقْنَا: i fundosëm në det.

Tefsiri i Ajetit:

Gjendja e këtyre jobesimtarëve në mohimin e tyre ndaj të Dërguarit të Allahut (paqja qoftë mbi të) është e ngjashme me gjendjen e popullit të Faraonit dhe atyre që ishin para tyre prej popujve jobesimtarë. Ata i mohuan shenjat dhe argumentet e Zotit të tyre, prandaj Allahu i shkatërroi ata për shkak të mëkateve të tyre, ndërsa popullin e Faraonit i fundosi në det. Të gjithë ata ishin zullumqarë ndaj vetvetes së tyre për shkak të mohimit të Zotit dhe mosbindjes ndaj të dërguarve të Tij, prandaj merituan dënimin e Tij.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se Allahu është i drejtë në gjykimin e Tij, sepse Ai nuk e shkatërron askënd pa e merituar këtë për shkak të mëkateve të tij.
2. Ajeti na mëson se mohimi i shenjave të Allahut dhe refuzimi i të dërguarve të Tij është shkak i shkatërrimit dhe humbjes, ndërsa besimi dhe bindja janë shkak i shpëtimit.
3. Ajeti përmban një paralajmërim të fortë për çdo popull që i kundërvihet urdhrave të Allahut, duke treguar se dënimi i Tij nuk vonohet për ata që e meritojnë.
4. Na bën të kuptojmë se zullumi (padrejtësia) në të gjitha format e tij, veçanërisht zullumi ndaj vetes me mosbesim dhe mëkat, është rrugë që të çon në shkatërrim, prandaj duhet të largohemi nga ajo dhe t'i drejtohemi pendimit dhe bindjes ndaj Allahut.