Σούρα Αλ-Ανφάλ — Στίχος 65

Και ένωσε (ο Αλλάχ) τις καρδιές τους (των πιστών που σε υποστήριξαν -των κατοίκων της Μαντίνας από τη φυλή Αλ-Άους και τη φυλή Αλ-Χάτζρατζ- παρόλο που ήταν χωρισμένες λόγω των πολλών πολέμων μεταξύ τους). Ακόμα κι αν είχες ξοδέψει ό,τι υπάρχει στη γη, δε θα μπορούσες να ενώσεις τις καρδιές τους, αλλά ο Αλλάχ τις ένωσε. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

Ω, Προφήτη! Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Επαρκής να προστατέψει εσένα και όσους πιστούς σε ακολουθούν.

Τώρα ο Αλλάχ έχει ελαφρύνει την ευθύνη σας, γιατί ήξερε ότι υπάρχει κάποια αδυναμία μέσα σας (δηλ. αισθάνεστε δυσκολία το να πολεμήσει ο καθένας σας δέκα από τους άπιστους). Έτσι, αν υπάρχουν εκατό από σας σταθεροί (στη μάχη), θα νικήσουν διακόσιους (δηλ. δεν πρέπει να δραπετεύσετε ακόμα και αν οι άπιστοι είναι διπλάσιοι του αριθμού σας, και αν θα είστε σταθεροί απέναντι τους, τότε θα τους νικήσετε με την άδεια και την υποστήριξη του Αλλάχ). Και αν υπάρχουν χίλιοι από σας (σταθεροί), θα νικήσουν δύο χιλιάδες, με την άδεια του Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι με τους υπομονετικούς.

[Ω, πιστοί, που προτείνατε στον Προφήτη να πάρει λύτρα από τους άπιστους εχθρούς που αιχμαλωτίσατε στη μάχη του Μπαντρ, παρόλο που ήσασταν λίγοι σε αριθμό], δεν αρμόζει σε κανέναν προφήτη (να σπεύσει) να αιχμαλωτίσει (τους άπιστους με σκοπό να πάρει λύτρα και τα κέρδη της εγκόσμιας ζωής) μέχρι να σκοτώσει πολλούς (από τους εχθρούς του ώστε να σταματήσει το κακό τους) στη γη. Επιθυμείτε τα κέρδη αυτού του κόσμου, αλλά ο Αλλάχ επιθυμεί (για σας) τη Μέλλουσα Ζωή. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).