Surja El-Mutaffifin — Ajet 14

Kuptimi i fjalëve:

• Kella (كَلَّا): Jo, nuk është ashtu siç pretendojnë ata.
• Râne (رَانَ): Mbuloi, vuri mbi të (si ndryshku mbi hekur).
• Kulûbihim (قُلُوبِهِم): Zemrat e tyre.
• Mâ kânû jeksibûn (مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ): Ajo që ata vepronin nga mëkatet dhe gabimet.

Tefsiri i Ajetit:

Jo, nuk është ashtu siç pretendojnë mohuesit se Kur'ani është legjendë e të parëve. Përkundrazi, ajo që i pengoi ata nga besimi dhe ua mbylli zemrat ndaj së vërtetës, janë mëkatet dhe punët e këqija që vazhdimisht i bënin. Ato vepra u bënë si ndryshk mbi zemrat e tyre, duke i mbuluar ato dhe duke ua errësuar shikimin shpirtëror, derisa nuk mundën ta dallojnë të vërtetën nga e kota. Pra, faji nuk ishte te Kur'ani, por te zemrat e tyre të ndotura nga gjynahet.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mëkatet e vazhdueshme e errësojnë zemrën dhe e largojnë njeriun nga e vërteta, prandaj duhet të kemi kujdes nga gjynahet e vogla e të mëdha.
2. Zemra e pastër është çelësi për ta pranuar besimin dhe për ta kuptuar Kur'anin, ndaj duhet ta pastrojmë atë me pendim dhe vepra të mira.
3. Ky ajet na tregon se Allahu i drejtë nuk i largon njerëzit nga e vërteta pa shkak, por vetë njeriu me veprat e tij e humb këtë mundësi.
4. Islami na mëson se përgjegjësia për gjendjen shpirtërore është te vetë njeriu, dhe kjo është një nxitje për t'u kthyer vazhdimisht te Allahu me pendim të sinqertë.