Surat At-Tariq — Ayat 13

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّهُ : satemene dheweke (yaiku Al-Qur'an)
• لَقَوْلٌ : temen-temen pangandikan utawa ucapan
• فَصْلٌ : kang misahake, kang mbedakake, kang nemtokake antarane bener lan luput

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhakake yen Al-Qur'an iki temen-temen dadi pangandikan kang misahake antarane kang bener lan kang luput, antarane kang bener lan kang goroh. Al-Qur'an iki dudu omongan kang sembarangan utawa dolanan, nanging dadi paugeran kang cetha kanggo mbedakake antarane perkara kang hak lan perkara kang bathil. Saben perkara kang diandharake ing Al-Qur'an iku mesthi kanggo mbedakake antarane bebener lan kebatilan, mula sapa wae kang gelem nggatekake lan ngetutake pituduhe bakal tinemu dalan kang bener.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku dadi paugeran kanggo mbedakake antarane kang bener lan kang luput, mula kita kudu tansah nggegulang lan sinau isine supaya ora kesasar ing urip.
• Al-Qur'an dudu omongan kang sembarangan, nanging tembung kang kudu diajab lan ditindakake, mula kita kudu ngajeni lan ngelakoni pituduhe kanthi tenanan.
• Kanthi ngetutake Al-Qur'an, kita bakal tinemu dalan kang cetha lan ora bingung nalika ngadhepi perkara kang angel utawa nalika ana beda pendapat.
• Al-Qur'an iku berkah kang gedhe banget kanggo umat manungsa, mula kita kudu seneng lan semangat sinau lan mulangake marang wong liya.