Ат-Тауба сүрәсе — Аять 117

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Табә — тәүбә кабул итте, кичерде, рәхмәтен кайтарды.
• Сәгател-гүсрә — авырлык, кыенлык сәгате; монда Тәбүк сугышы вакытындагы авыр шартлар күздә тотыла.
• Йәзиғу — авышу, тайпылу, күңелнең хактан читкә китүгә якынлашуы.
• Рәүф — бик шәфкатьле, мәрхәмәтле.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә үзенең рәсүле Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмгә тәүбә насыйп итте — ягъни аңа монафикъларга Тәбүк сугышыннан калырга рөхсәт бирүе өчен кичерү юллады. Шулай ук мөһаҗирләргә һәм әнсарларга да тәүбә насыйп итте. Алар авырлык сәгатендә — Тәбүк сугышында, эсселек бик көчле булганда, азык-төлек һәм атлар җитмәгән чакта, дошман көчле булганда — пәйгамбәргә иярделәр. Аларның кайберләренең күңелләре хактан авышып, сугыштан калырга диярлек авышкан иде; ләкин Аллаһы аларны ныгытты, иманда тоттырды һәм аларга тәүбә насыйп итте. Аннары Аллаһы аларга тагын тәүбә бирде — ягъни тәүбәләрен кабул итеп, аларны гафу итте. Ул — аларга бик шәфкатьле, бик рәхимле. Аның рәхмәте шунда күренә ки, Ул аларны тәүбәгә өндәде, тәүбәләрен кабул итте һәм иманда ныклык бирде.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгаләнең рәхмәте бик киң — Ул бәндәләренең хаталарын кичерә, алар тәүбә итсәләр, рәхмәтеннән өмит өзмәскә кирәк.
2. Исламда авырлыкларга сабыр итү һәм Аллаһы юлында тырышлык кую — зур әҗергә ирешү сәбәбе.
3. Аллаһы Тәгалә үз рәсүленә дә тәүбә насыйп иткән — димәк, тәүбә итү бөек гамәл, ул пәйгамбәрләргә дә хас булган.
4. Мөселманнарның бердәмлеге һәм җитәкчегә иярүе — авыр чакларда да иманны саклау чарасы.
5. Аллаһының рәүф һәм рәхим булуы — мөэминнәргә зур шатлык, чөнки Ул һәрвакыт ярдәмгә әзер.