Sura At-Tauba — Werset 117

Znaczenie wybranych słów:

• تَابَ عَلَى – przyjąć skruchę, okazać przebaczenie, obdarzyć łaską powrotu do posłuszeństwa.
• سَاعَةِ الْعُسْرَةِ – czas trudności i ciężkiej próby; odnosi się do wyprawy na Tabuk, kiedy panował wielki skwar, brakowało żywności i wierzchowców.
• يَزِيغُ – zbaczać, odchylać się od prawdy; chwiać się w wierze.
• رَءُوفٌ رَّحِيمٌ – Pełen dobroci i miłosierdzia; określenie Boga podkreślające Jego niezwykłą łaskawość wobec stworzeń.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Bóg – niech będzie wysławiony – przyjął skruchę Swojego Proroka Mahometa (niech Bóg go błogosławi i obdarza pokojem), gdy ten pozwolił obłudnikom pozostać w tyle podczas wyprawy na Tabuk, oraz przyjął skruchę muhadżirów, którzy opuścili swoje domy i rodziny dla sprawy islamu, a także ansarów, którzy udzielili im schronienia i wsparcia. Ci wierni towarzysze poszli za Prorokiem w tym niezwykle trudnym czasie – w palącym upale, z niewielkimi zapasami żywności i środków transportu, stawiając czoła potędze wrogów. Bóg przyjął ich skruchę po tym, jak serca niektórych z nich niemal zboczyły z drogi prawdy, skłaniając się ku wygodzie i pozostaniu w domach z powodu ogromnego cierpienia, jakie napotkali. Jednak Bóg umocnił ich i utwierdził w wytrwałości, a następnie – ponownie – obdarzył ich Swoim przebaczeniem, podkreślając w ten sposób ogrom Swojej łaski. Zaprawdę, Bóg jest względem nich Pełen dobroci i Miłosierny – to z Jego miłosierdzia wynikło to, że natchnął ich skruchą, przyjął ją i umocnił ich w niej.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Miłosierdzie Boga obejmuje nawet tych, którzy popełnili błędy – dopóki człowiek żałuje i wraca do Boga, drzwi przebaczenia są otwarte, a Bóg nie pozostawia go bez pomocy.
2. Wielkość poświęcenia towarzyszy Proroka – ich trud w czasie wyprawy na Tabuk uczy nas, że prawdziwa wiara wymaga ofiary z wygód i gotowości do znoszenia ciężkich warunków w drodze do Boga.
3. Bóg nie pozostawia wiernych samych w trudnych chwilach – gdy serca zaczynają słabnąć, On umacnia je i prowadzi z powrotem na prostą ścieżkę, jeśli tylko człowiek okaże dobrą wolę.
4. Skrucha jest wielkim darem – to nie jest coś, co człowiek osiąga sam; to łaska od Boga, która oczyszcza serce i przywraca spokój duszy.
5. Wspólnota wiernych jest ze sobą związana – muhadżirowie i ansarowie razem pokonali trudności, co pokazuje, że jedność i wzajemne wsparcie są kluczem do przetrwania prób i osiągnięcia Bożego zadowolenia.