Сураи Ат-Тауба Оят 117 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо тавбаи паёмбару муҳоҷирин ва ансорро, ки дар он соати…

Ат-Тауба · 117/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

لَّقَد تَّابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ ۝١١٧

🔤 Transliteration

Laqat taabal laahu `alan nabiyyi wal Muhaajireena wal Ansaaril lazeenat taba`oohu fee saa`atil `usrati mim ba`di maa kaada yazeeghu quloobu fareeqim minhum summma taaba `alaihim; innahoo bihim Ra`oofur Raheem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Худо тавбаи паёмбару муҳоҷирин ва ансорро, ки дар он соати усрат ҳамроҳи Ӯ буданд, аз он пас, ки наздик буд, ки гурӯҳеро дил аз ҷанг бигардад, пазируфт. Тавбаашон пазируфт, зеро ба онҳо рауфу (мушфиқу) меҳрубон аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Шарҳи калимаҳои муҳим:

تَابَ: раҷъат кард, яъне Худованд тавбаи бандагонашро қабул намуд ва гуноҳҳояшонро бахшид.
الْمُهَاجِرِينَ: муҳоҷирон — онҳое, ки аз Макка ба Мадина ҳиҷрат карданд ва диёру хешовандони худро барои дини Худо тарк намуданд.
الْأَنصَارِ: ансор — сокинони Мадина, ки муҳоҷиронро пазироӣ карданд ва ба онҳо ёрӣ расонданд.
سَاعَةِ الْعُسْرَةِ: вақти сахтӣ ва тангиҳо — киноя аз ғазваи Табук, ки дар он гармии шадид, камбуди хӯроку об ва воситаҳои нақлиёт буд.
يَزِيغُ: майл кардан, каҷ шудан аз роҳи рост.
رَءُوفٌ: бисёр меҳрубон, дилсӯз.
رَّحِيمٌ: бахшандаи меҳрубон, ки ба бандагонаш раҳм мекунад.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол бо раҳмати худ тавбаи Паёмбар (с) ва муҳоҷирону ансорро қабул намуд. Инҳо он касоне буданд, ки дар вақти сахтӣ ва тангиҳо — яъне дар ғазваи Табук — Паёмбар (с)-ро пайравӣ карданд. Дар он сафар гармии шадид, камбуди обу хӯрок ва воситаҳои ҷангӣ буд, то ҷое ки дилҳои гурӯҳе аз онҳо наздик буд, ки аз роҳи рост майл кунанд ва аз ҷанг дур шаванд. Аммо Худованд онҳоро собит қарор дод ва ба онҳо тавба ато кард. Ба ростӣ, ки Ӯ ба онҳо бисёр меҳрубон ва бахшанда аст.

Дар ин оят Худованд мефармояд, ки тавбаи Паёмбар (с)-ро қабул кард, зеро Ӯ ба мунофиқон иҷозат дода буд, ки аз ғазваи Табук қафо монанд, вале баъдан ин иҷозатро бо тавба ҷуброн намуд. Ҳамчунин тавбаи муҳоҷирон ва ансорро қабул кард, ки дар он вақти сахтӣ Паёмбар (с)-ро танҳо нагузоштанд ва бо ӯ берун рафтанд. Онҳо бо вуҷуди душвориҳои зиёд — гармӣ, гуруснагӣ ва камбуди воситаҳо — собитқадам монданд. Баъзе аз онҳо наздик буд, ки дилҳояшон аз сабаби шиддати вазъият ба тарафи сустӣ ва қафо мондан майл кунад, аммо Худованд онҳоро аз нав ба тавба муваффақ гардонд ва тавбаашонро қабул кард. Ӯ нисбат ба бандагони худ бисёр дилсӯз ва меҳрубон аст.

Фоидаҳои ин оят:

Худованд тавбаи бандагони худро қабул мекунад, ҳатто агар онҳо хато карда бошанд ҳам, ба шарте ки ба Ӯ рӯй оваранд.
Паёмбар (с) ва саҳобаҳои ӯ намунаи олии сабру таҳаммул ҳастанд, ки дар вақти сахтӣ аз дини худ даст накашиданд.
Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд ба бандагони худ бисёр меҳрубон аст ва онҳоро дар вақти душворӣ танҳо намегузорад.
Ҳар кас метавонад бо тавба ба Худованд рӯй оварад ва бахшида шавад, зеро раҳмати Худованд васеъ аст.
Дар вақти сахтӣ ва озмоиш бояд собитқадам монд ва ба Худованд таваккал кард, ки Ӯ ёрӣ медиҳад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳатто агар дилҳоямон ба тарафи сустӣ майл кунанд, бояд ба Худованд паноҳ барем ва Ӯ моро собит мегардонад.

📜 Оят 115-119 — Сураи Ат-Тауба

115وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًا بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّىٰ يُبَيِّنَ لَهُم مَّا يَتَّقُونَ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

Худо қавмеро, ки ҳидоят кардааст, гумроҳ намекунад, то барояшон равшан кунад, ки аз чӣ чиз бояд бипарҳезанд, ки Худо бар ҳар чизе доност!

116إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۚ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ

Фармонравоии осмонҳову замин аз они Худост! Зинда мекунаду мемиронад ва шуморо ҷуз Худо дӯстдору ёваре нест.

117لَّقَد تَّابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ

118وَعَلَى الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّىٰ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوا أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

Ва низ Худо пазируфт тавбаи он се танро, ки аз ҷанг хонанишинӣ карда буданд, то он гоҳ, ки замин бо ҳамаи кушодагияш бар онҳо танг шуд ва ҷон дар танашон намеғунҷид ва худ донистанд, ки ҷуз Худованд ҳеҷ паноҳгоҳе, ки ба он рӯй оваранд, надоранд. Пас Худованд тавбаи онон пазируфт, то ба Ӯ бозоянд, ки тавбапазиру меҳрубон аст!

119يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ

Эй касоне, ки имон овардаед, аз Худо битарсед ва бо ростгӯён бошед!

← Оят 116 📖 Ат-Тауба Оят 118 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

117Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 117

Сураи Ат-Тауба Оят 117 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо тавбаи паёмбару муҳоҷирин ва ансорро, ки дар он соати…

Сураи Оят 117/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 115–119. Ба Тоҷикӣ: Русский.