ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 117

## የቃላት ማብራሪያ

• تَابَ اللهُ: አላህ ጸጸታቸውን ተቀበለ፤ ስህተታቸውን ይቅር አለ።
• الْمُهَاجِرِينَ: ከመካ ወደ መዲና የተሰደዱት ሙስሊሞች።
• الْأَنصَارِ: በመዲና የነበሩትና ስደተኞችን የረዱት ሙስሊሞች።
• سَاعَةِ الْعُسْرَةِ: የጭንቀት ጊዜ — ይህም የተቡክ ጦርነት ጊዜ ነው፤ በሙቀት መብዛት፣ በምግብና በግመል እጥረት የተከሰተው የችግር ጊዜ።
• يَزِيغُ: ያፈነግጣል፤ ከቀኝ መንገድ ይወጣል።
• رَءُوفٌ رَّحِيمٌ: በጣም ርህራሄ ያለው፣ እጅግ አዛኝ።

## የአንቀጹ ትርጓሜ

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) ጸጸቱን ተቀብሎ ይቅር አለው። እንዲሁም ከመካ ወደ መዲና የተሰደዱትን ሙሀጂሪን እና እነሱን የረዱትን አንሳር ይቅር አላቸው። እነዚህ ሰዎች በጣም አስቸጋሪ በሆነው የተቡክ ጦርነት ጊዜ ነቢዩን ተከትለው ወጥተው ነበር። በዚያ ጊዜ ሙቀቱ በጣም ከባድ ነበር፣ የምግብና የመጓጓዣ እጥረትም ነበር፣ ጠላቶችም ብዙ ነበሩ። ከእነሱ መካከል የአንድ ቡድን ልቦች ከእውነት መንገድ ሊወጡ ተቃርበው ነበር፤ ጦርነቱን ለቀው ለመቀመጥ አሰቡ። ነገር ግን አላህ አጽናቸው፣ አበረታቸው፣ ከዚያም ጸጸታቸውን ተቀበለ። እርሱ በእነሱ በጣም ርህራሄ ያለው እና እጅግ አዛኝ ነው።

ከርህራሄውም የተነሳ ጸጸታቸውን ተቀበለ፣ ንስሓቸውንም ተቀበለ፣ በእምነታቸውም ላይ አጽናቸው። ይህ አንቀጽ የሚያስተምረን ትልቅ ትምህርት አለው፦ አላህ በጣም አዛኝና ርህራሄ ያለው አምላክ ነው። ባሪያዎቹ ስህተት ሰርተው ጸጸት ከተጸጸቱና ወደ እርሱ ከተመለሱ ንስሓቸውን ይቀበላል። ይህ የአላህ ልዩ ቸርነትና ምህረት ነው። ስለዚህ ማንኛውም ሰው ስህተት ቢሰራም ከአላህ ምህረት ተስፋ መቁረጥ የለበትም። ወደ እርሱ በመመለስ ንስሓ መግባት ይኖርበታል። አላህ ንስሓ የሚገቡትን ሁሉ በምህረቱ ይቀበላል። ይህ የእስልምና ውበት ነው፤ ሁልጊዜ የተስፋ በር ክፍት ነው። አላህ ወደ እርሱ የሚመለሱትን ሁሉ በምህረቱና በርህራሄው ይቀበላል።