توبہ · 117/129
ترجمو لکڻ — سوره توبہ
لَّقَد تَّابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ ۝١١٧
Laqat taabal laahu `alan nabiyyi wal Muhaajireena wal Ansaaril lazeenat taba`oohu fee saa`atil `usrati mim ba`di maa kaada yazeeghu quloobu fareeqim minhum summma taaba `alaihim; innahoo bihim Ra`oofur Raheem
📖 سنڌيءَ ۾
پيغمبر ۽ انھن مھاجرن ۽ انصارن تي بيشڪ الله ٻاجھ سان موٽيو جن سوڙھ جي وقت ۾ پيغمبر جي تابعداري ڪئي اُن کانپوءِ جو منجھائن ھڪ ٽوليءَ جون دليون لڏي وڃڻ تي ويجھيون ھيون وري (الله) مٿن ٻاجھ سان موٽيو، ڇوته اُھو مٿن شفقت ڪندڙ مھربان آھي.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلمات جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • تَابَ اللهُ: الله تعاليٰ معافي ڏني ۽ قبوليو.
  • الْمُهَاجِرِينَ: اهي ماڻهو جن مڪي کي ڇڏي مديني هجرت ڪئي.
  • الْأَنصَارِ: مديني جا رهواسي جن مهاجرن کي پناهه ڏني ۽ مدد ڪئي.
  • سَاعَةِ الْعُسْرَةِ: تڪليف ۽ تنگيءَ جو وقت، يعني غزوه تبوڪ جو سفر جڏهن سخت گرمي، اڻاٺ ۽ دشمن جي ڪثرت هئي.
  • يَزِيغُ: ڦري وڃڻ، لڙڪي وڃڻ يا حق کان هٽي وڃڻ.
  • رَءُوفٌ: وڏو مهربان ۽ شفقت وارو.
  • رَّحِيمٌ: ٻاجهارو ۽ رحم ڪرڻ وارو.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ پنهنجي نبي محمد ﷺ تي مهرباني ۽ معافي جو اعلان ڪيو آهي، ۽ اهڙي طرح مهاجرن ۽ انصارن تي به، جن تبوڪ جي جنگ ۾ پاڻ سڳورن ﷺ جي پيروي ڪئي. اهو سفر انتهائي ڏکيو هو — سخت گرمي، گهٽ سامان، سواريءَ جي کوٽ ۽ دشمن جي وڏي طاقت — ان ڪري ان کي ”ساعت العسرة“ يعني تڪليف جو وقت چيو ويو. انهن مشڪلاتن جي ڪري ڪجهه ماڻهن جا دل حق کان لڙڪي وڃڻ جي ويجهو پهتا، پر الله تعاليٰ انهن کي ثابت قدم رکيو ۽ پنهنجي فضل سان انهن جي توبه قبول ڪئي. بيشڪ الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن تي وڏو شفقت ڪرڻ وارو ۽ رحم ڪرڻ وارو آهي. هن آيت ۾ اهو به اشارو آهي ته نبي ڪريم ﷺ کي به الله تعاليٰ پنهنجي طرفان معافي ۽ توفيق عطا ڪئي، ۽ صحابه ڪرام رضوان الله عليهم اجمعين جي لاءِ به الله جي رحمت ۽ مغفرت جو وڏو اعلان آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

  • الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن تي وڏو مهربان ۽ رحيم آهي؛ جڏهن به انسان دل سان توبه ڪري ته الله ان کي قبول ڪري ٿو.
  • مشڪلات ۽ تڪليف جي وقت ۾ به الله تي ڀروسو رکڻ ۽ نبي ﷺ جي پيروي ڪرڻ ئي ڪاميابيءَ جو رستو آهي.
  • صحابه ڪرام جي عظمت ۽ سندن قربانيون اسان لاءِ مشعل راهه آهن؛ اهي سختين ۾ به ثابت قدم رهيا.
  • الله تعاليٰ دلين کي ثابت رکڻ ۽ توبه نصيب ڪرڻ وارو آهي؛ ان ڪري اسان کي هميشه دعا ڪرڻ گهرجي ته الله اسان کي حق تي قائم رکي.
  • اسلام ۾ اميد ۽ بخشش جو دروازو هميشه کليل آهي؛ نااميد نه ٿيڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته الله رحيم ۽ رؤوف آهي.
  • قرآن مجيد ۾ الله تعاليٰ پنهنجي نبي ۽ صحابه جي تعريف ۽ سندن توبه جو ذڪر ڪري اسان کي سيکاريندو آهي ته اسان به انهن جي نقش قدم تي هلون ۽ الله جي رحمت تي ڀروسو رکون.


📜 آيت 115-119 — سوره توبہ

115وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًا بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّىٰ يُبَيِّنَ لَهُم مَّا يَتَّقُونَ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
۽ الله جو ڪم نه آھي جو ڪنھن قوم کي سڌي رستي ڏيکارڻ کانپوءِ گمراہ ڪري جيسين اُھي (ڳالھيون) اُنھن لاءِ پڌريون (نه) ڪري جن کان انھن کي بچڻ گھرجي بيشڪ الله ھر شيء ڄاڻندڙ آھي.
116إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۚ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
بيشڪ آسمانن ۽ زمين جي بادشاھي الله جي ئي آھي، (اُھو) جياري ٿو ۽ ماري ٿو، ۽ الله کانسواءِ اوھان جو نڪو دوست ۽ نڪو مدد ڏيندڙ آھي.
117لَّقَد تَّابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ
پيغمبر ۽ انھن مھاجرن ۽ انصارن تي بيشڪ الله ٻاجھ سان موٽيو جن سوڙھ جي وقت ۾ پيغمبر جي تابعداري ڪئي اُن کانپوءِ جو منجھائن ھڪ ٽوليءَ جون دليون لڏي وڃڻ تي ويجھيون ھيون وري (الله) مٿن ٻاجھ سان موٽيو، ڇوته اُھو مٿن شفقت ڪندڙ مھربان آھي.
118وَعَلَى الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّىٰ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوا أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
۽ انھن ٽن تي (به) جيڪي پوئتي رھايل، ايتري قدر جو زمين ايتري ويڪرائي ھوندي به مٿن سوڙھي ٿي وئي ھئي ۽ سندن ساہ مٿن منجھيا ھوا ۽ ڀانيائون ته (ھاڻي) الله کانسواءِ ڪا جاءِ پناھ جي نه آھي، وري مٿن ھِن لاءِ ٻاجھ سان موٽيو ته توبه ڪن، تحقيق الله توبه قبول ڪندڙ مھربان آھي.
119يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
اي ايمان وارؤ الله کان ڊڄو ۽ سچن سان گڏ ھجو.
توبہقرآن فهرست
129آيت
MedinanRevelation
117آيت

ترجمو — توبہ 117

سوره توبہ آيت 117 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : پيغمبر ۽ انھن مھاجرن ۽ انصارن تي بيشڪ الله ٻاجھ…

سوره آيت 117/129 — سوره توبہ التوبة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره توبہ ٻڌو, سوره توبہ ترجمو, سوره توبہ mp3, سوره توبہ pdf. آيت 115–119. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers