ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์ — อายะฮฺ 20

คำอธิบายคำศัพท์:

• ฮาญะร็ู (هَاجَرُوا) คือ การอพยพจากดินแดนแห่งการปฏิเสธศรัทธาไปสู่ดินแดนแห่งอิสลาม เพื่อรักษาศาสนาของตน
• ญาฮะดู (جَاهَدُوا) คือ การต่อสู้และเสียสละอย่างเต็มความสามารถ เพื่อยกย่องคำกล่าวของอัลลอฮ์ให้สูงส่ง
• อะอฺเซอมุ ดะรอญะตัน (أَعْظَمُ دَرَجَةً) คือ มีระดับและฐานันดรที่สูงส่งยิ่งกว่า

การตีความหมาย:

บรรดาผู้ศรัทธาที่รวมเอาคุณลักษณะสามประการไว้ด้วยกัน ได้แก่ การศรัทธาต่ออัลลอฮ์อย่างแท้จริง การอพยพออกจากดินแดนแห่งการปฏิเสธศรัทธาไปสู่ดินแดนแห่งอิสลาม และการต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ด้วยทรัพย์สินและชีวิตของพวกเขา บุคคลเหล่านี้คือผู้ที่มีระดับและฐานันดรอันสูงส่งยิ่ง ณ ที่อัลลอฮ์ เหนือกว่าผู้ที่ภาคภูมิใจเพียงการดูแลมัสยิดอัลฮะรอมหรือการให้น้ำแก่ผู้แสวงบุญเท่านั้น เพราะการศรัทธาและการเสียสละด้วยชีวิตและทรัพย์สินนั้นคือการทดสอบที่แท้จริงของความจริงใจ และพวกเขาเหล่านั้นคือผู้ที่ประสบความสำเร็จอย่างแท้จริง ได้รับชัยชนะด้วยความโปรดปรานจากอัลลอฮ์ และได้เข้าสู่สวรรค์อันเป็นที่พำนักนิรันดร์

บทเรียนที่ได้รับ:

1. คุณค่าที่แท้จริงของบุคคล ณ ที่อัลลอฮ์นั้นวัดจากการศรัทธาและการเสียสละ ไม่ใช่วัดจากตำแหน่งหรือเกียรติยศทางสังคม
2. การอพยพและการเสียสละเพื่อศาสนาเป็นหลักฐานแห่งความจริงใจในการศรัทธา และเป็นหนทางที่นำไปสู่ความสูงส่งในสายตาของอัลลอฮ์
3. การใช้ทรัพย์สินและชีวิตในหนทางของอัลลอฮ์เป็นการลงทุนที่ไม่สูญเปล่า เพราะผลตอบแทนคือความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
4. อิสลามให้ความสำคัญกับการกระทำที่เกิดจากความศรัทธาอย่างจริงใจ มากกว่าการแสดงออกเพียงภายนอกที่ปราศจากจิตวิญญาณแห่งการเสียสละ