Surja Et-Teube — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• Haxheru (هاجروا): Larguan veten nga vendi i mosbesimit, duke u shpërngulur në vendin e Islamit.
• Xhihad (جاهدوا): Luftuan dhe u përpoqën me të gjitha forcat e tyre.
• Fi sebilil-lah (في سبيل الله): Për hir të Allahut, për ngritjen e fjalës së Tij.
• Derrexhe (درجة): Shkallë e lartë nderi dhe pozite te Allahu.
• Fai'zun (الفائزون): Ata që arrijnë shpëtimin dhe fitoren e madhe, duke hyrë në Xhennet.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se ata që besuan sinqerisht në Allahun dhe e vërtetuan besimin e tyre me vepra, duke u shpërngulur nga vendi i mosbesimit në vendin e Islamit për të ruajtur fenë e tyre, dhe që luftuan në rrugën e Allahut duke sakrifikuar pasurinë e tyre dhe jetën e tyre për ta ngritur fjalën e Allahut – këta janë ata që kanë shkallën më të lartë te Allahu. Ata janë më të nderuarit dhe më të lartësuarit në krahasim me të tjerët, edhe nëse të tjerët mendojnë se kanë bërë vepra të mëdha si ndërtimi i xhamive ose ujitja e haxhinjve. Këta besimtarë të vërtetë, që i bashkuan besimit shpërnguljen dhe xhihadin me pasuri dhe jetë, janë ata që do të arrijnë fitoren e madhe – fitimin e kënaqësisë së Allahut dhe hyrjen në Xhennet. Ata janë ata që do t'i arrijnë dëshirat e tyre dhe do të shpëtojnë nga dënimi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Besimi i vërtetë nuk është vetëm fjalë, por kërkon sakrificë dhe vepër – gati për të dhënë pasurinë dhe jetën për hir të Allahut.
2. Vlera e veprave te Allahu matet me sinqeritetin dhe sakrificën, jo me pozitën apo famën në sy të njerëzve.
3. Shpërngulja për të ruajtur fenë dhe lufta për ta ngritur fjalën e Allahut janë prej veprave më të dashura te Allahu.
4. Fitorja e vërtetë është ajo që është te Allahu – kënaqësia e Tij dhe Xhenneti i Tij – jo fitoret e përkohshme të kësaj bote.
5. Ky ajet na mëson se prioritetet e muslimanit duhet të jenë: besimi, pastaj sakrifica për fenë, dhe kjo është rruga që të çon te shkallët më të larta te Allahu.