Sure Tevbe — Ayet 24

Kelime Anlamları:

• Âbâ: Babalar, atalar.
• Aşîret: Akraba, yakın çevre, kabile.
• İkteraftümûhâ: Kazandığınız, elde ettiğiniz mallar.
• Kesâd: Geçersiz olma, sürümde olmama, pazarının daralması.
• Mesâkin: Evler, oturulacak yerler.
• Terabbasû: Bekleyin, gözleyin.
• Fâsık: Allah'ın emrinden çıkan, itaatten ayrılan.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, iman ile dünya sevgisinin kalpte aynı anda bulunamayacağını en net şekilde ortaya koyan ilâhî bir uyarıdır. Allah Teâlâ, Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) hitaben buyuruyor ki: De ki ey insanlar! Eğer babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, eşleriniz, akrabalarınız, kazanıp biriktirdiğiniz mallar, durgunluk yaşamasından endişe ettiğiniz ticaretiniz ve içinde huzur bulduğunuz, beğendiğiniz evleriniz — kısacası dünyanın bütün cazibesi — size Allah'tan, O'nun Resûlü'nden ve O'nun yolunda cihattan daha sevgili ise, o halde Allah'ın emri gelinceye kadar bekleyin!

Burada Rabbimiz, müminin kalbindeki sevgi sıralamasını netleştirmektedir. Bir Müslümanın gönlünde en yüce sevgi, Allah ve Resûlü'ne ait olmalıdır. Aile, evlat, mal, ticaret ve evler elbette sevilir; bunlar fıtratın gereğidir. Ancak bu sevgiler, Allah ve Resûlü'nün sevgisinin önüne geçtiğinde, imanın tadı kaybolur ve kişi tehlikeli bir vadiye adım atmış olur. Bu âyet, özellikle hicret ve cihad gibi fedakârlık gerektiren anlarda, dünyevî bağların imanın önüne geçmemesi gerektiğini vurgular.

Âyetin sonundaki "fâcir" yani fasık topluluk ifadesi, Allah'ın emrinden bilinçli olarak çıkanları işaret eder. Allah Teâlâ, böyle bir tercihte bulunanları hidayete erdirmez; yani onları doğru yola iletmez. Bu, bir tehdit olduğu kadar, aynı zamanda bir müjdedir de: Çünkü Allah'ın hidayeti, kalbini dünya sevgisiyle doldurmayan, O'nu ve Resûlü'nü her şeyin üzerinde tutan kullara nasip olur.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize, hayatımızın her anında bir terazi kurmamızı öğretir. Her sabah uyandığımızda, her karar verdiğimizde, her seçim yaptığımızda şu soruyu kendimize sormalıyız: "Bu işte Allah'ın rızası mı, yoksa nefsimin ve dünyanın arzusu mu daha ağır basıyor?" Unutmayalım ki, dünyadaki hiçbir şey, Allah'ın sevgisinin ve O'nun rızasının yerini tutamaz. Malımız, evladımız, işimiz, evimiz ne kadar kıymetli olursa olsun, bunların hepsi geçicidir. Kalıcı olan ise Allah'ın rızası ve O'nun katındaki ebedî hayattır.

Bu âyet, aynı zamanda bir müjde içerir: Allah'ı ve Resûlü'nü her şeyden çok sevenler, dünyada da ahirette de kurtuluşa erenlerdir. Onlar, Allah'ın hidayetine mazhar olurlar ve O'nun yardımıyla her zorluğun üstesinden gelirler. Öyleyse gelin, kalplerimizi dünya sevgisinin kirinden arındıralım ve sevgilerin en yücesi olan Allah sevgisini gönüllerimizin tahtına oturtalım. Çünkü gerçek huzur, gerçek mutluluk ve gerçek kurtuluş ancak O'na gönülden bağlanmakla mümkündür.