ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 31

የቃላት ፍችዎች፡-

• አሕባረሁም (አሕባር)፡- የአይሁድ ሊቃውንት (የሃይማኖት ምሁራን)።
• ሩህባነሁም (ሩህባን)፡- የክርስቲያኖች መነኮሳት (ገዳማት ባለቤቶች)።
• አርባብ (ሩብ)፡- ጌቶች፣ አምላካት።
• አል-መሲሕ፡- ዒሳ የመርየም ልጅ።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

አይሁዶች የሃይማኖት ሊቃውንታቸውን (አሕባር) እና ክርስቲያኖች መነኮሳታቸውን (ሩህባን) ከአላህ ሌላ ጌቶች አድርገው ያዙ። ይኸውም እነዚያ ሊቃውንትና መነኮሳት አላህ ያወረደውን ሕግ ሲቀይሩ፣ የተፈቀደን ነገር ሲከለክሉ፣ የተከለከለንም ሲፈቅዱ፣ ሕዝቡ ያንን በመቀበልና የአላህን ሕግ በመተው እነርሱን እንደ ጌቶች በመታዘዝ ነበር። በተጨማሪም ክርስቲያኖች አልመሲሕን (ዒሳን የመርየም ልጅ) ከአላህ ጋር አምላክ አድርገው ወሰዱት።

አላህ ሁሉንም ሰዎች፣ እነዚህን ሊቃውንትና መነኮሳትን፣ ዒሳንና ዑዘይርንም ጨምሮ፣ አንድ አምላክን ብቻ እንዲያመልኩ እንጂ ሌላ ነገር አላዘዛቸውም። እርሱ አንድ አምላክ ነው፤ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም። እርሱ ከሚጠቅሱት አጋሮች (ሽርክ) ሁሉ ጥራት የተገባው (ንጹሕ) ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. ለሊቃውንትና ለመምህራን መታዘዝ በአላህ ትእዛዝ ላይ ካልሆነ፣ ወይም የአላህን ሕግ ከሚቀይር ጋር ቢሄድ፣ እነርሱን ከአላህ ሌላ ጌቶች አድርጎ ከመያዝ ይቆጠራል። ስለዚህ ማንኛውም ትእዛዝ ከአላህ ትእዛዝ ጋር የሚጋጭ ከሆነ መቀበል የለብንም።
2. የአላህ መልዕክት በሁሉም ነቢያትና መልዕክተኞች ላይ አንድ ነው፤ እርሱም አላህን ብቻ ማምለክ እና ከሽርክ መራቅ ነው።
3. የአላህ ንጽሕና (ቱሕድ) ከማንኛውም አጋር፣ ከማንኛውም ተመሳሳይ ወይም አቻ ከመኖር የጠራ መሆኑን ማወቅ የእምነታችን መሠረት ነው።
4. አንድነት የእስልምና መልዕክት ዋና ጠባይ መሆኑን እንረዳለን፤ ይኸውም ሁሉንም ሰዎች ወደ አንድ አምላክ መጥራት ሲሆን፣ ይህም የሰውን ልጅ ክብር የሚያስጠብቅ እና ከባርነት ነፃ የሚያወጣ ነው።