Sure Tevbe — Ayet 31

Kelime Anlamları:

• Ahbâr: Yahudi âlimleri, din bilginleri.
• Ruhbân: Hristiyan din adamları, keşişler.
• Erbâb: Rabler, ilahlar; itaat edilen ve sözü dinlenen otoriteler.
• Mesih İbn Meryem: Meryem oğlu İsa (a.s.).
• Sübhânehû: O, her türlü eksiklikten ve ortaktan uzaktır, münezzehtir.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, Ehl-i Kitab'ın (Yahudi ve Hristiyanların) düştüğü büyük bir hatayı gözler önüne seriyor. Onlar, Allah'ın indirdiği kitapları tahrif eden ve kendi hevâlarına göre hüküm koyan din âlimlerini, bilginlerini ve keşişlerini adeta birer "rab" (ilah) edindiler. Allah'ın helâl kıldığını haram, haram kıldığını helâl sayan bu kişilere körü körüne itaat ettiler; onların sözlerini Allah'ın sözünün üstünde tuttular. Ayrıca Hristiyanlar, Meryem oğlu İsa'yı (a.s.) Allah'ın kulu ve elçisi olmasına rağmen kalkıp Allah'ın oğlu ve ilah edindiler.

Oysa Allah Teâlâ, bütün peygamberlere ve onlara tabi olanlara tek bir emir vermiştir: Yalnızca tek olan Allah'a ibadet etmek. O, kendisinden başka hiçbir ilah olmayan, her şeyin yaratıcısı ve yöneticisi olan tek mabuttur. O, müşriklerin ve sapkınların O'na ortak koştukları her şeyden uzaktır ve yücedir.

Bu âyet bize, ibadetin yalnızca Allah'a yapılması gerektiğini, O'nun emirlerine ve yasaklarına tam teslimiyetin şart olduğunu öğretir. Din adamlarını veya herhangi bir otoriteyi Allah'ın hükümlerinin önüne geçirmek, onların sözlerini Allah'ın sözü gibi kabul etmek, kişiyi şirke götüren tehlikeli bir yoldur. Mümin, her konuda ölçü olarak Kur'an'ı ve Sünnet'i alır; hiçbir beşerin sözünü Allah'ın kelamının üstüne koymaz.

Bu vesileyle şunu da hatırlayalım: Biz Müslümanlar, Allah'ın birliğine iman eden ve O'na hiçbir şeyi ortak koşmayan ümmetiz. Bu büyük nimete şükrederek, hayatımızın her alanında yalnızca Allah'ın rızasını gözetmeli, O'nun dinine tam bağlı kalmalıyız. İşte kurtuluş ve saadet, bu tevhid inancını yaşamakta ve yaşatmaktadır.