സൂറ അത്-തൗബ — ആയത്ത് 31

അത്തൗബ: 31

പദവിവരണം:

• അഹ്ബാര് (أَحْبَار): യഹൂദരിലെ പണ്ഡിതന്മാർ.
• റുഹ്ബാന് (رُهْبَان): ക്രിസ്ത്യാനികളിലെ സന്യാസിമാർ/ആരാധനാനിരതരായ പുരോഹിതന്മാർ.
• അര്ബാബ് (أَرْبَاب): റബ്ബ് (രക്ഷിതാവ്/നാഥന്) എന്നതിന്റെ ബഹുവചനം. ഇവിടെ ദൈവികാധികാരം നല്കപ്പെട്ടവര് എന്ന അര്ഥത്തില്.
• മസീഹ് (الْمَسِيح): ഈസാ നബി(അ)യുടെ ബഹുമാനസൂചകമായ പേര്.

വ്യാഖ്യാനം:

യഹൂദരും ക്രിസ്ത്യാനികളും അവരുടെ മതപണ്ഡിതന്മാരെയും സന്യാസിമാരെയും അല്ലാഹുവിന് പുറമെ രക്ഷിതാക്കളായി സ്വീകരിച്ചു. അതായത്, അല്ലാഹു അനുവദിച്ചതും വിലക്കിയതും അവര് മാറ്റിപ്പറഞ്ഞപ്പോള്, ദൈവികനിയമങ്ങള്ക്ക് പകരം അവരുടെ വാക്കുകള് അനുസരിക്കാന് തുടങ്ങി. അല്ലാഹുവിന്റെ വിധികളെ ധിക്കരിച്ചുകൊണ്ട് അവര് പണ്ഡിതന്മാരുടെ നിയമങ്ങള് സ്വീകരിച്ചു. ഇത് അവരെ ദൈവികപദവിയില് അവരോധിക്കലാണ്. കൂടാതെ, ക്രിസ്ത്യാനികള് മര്യം പുത്രനായ ഈസാ നബിയെയും ദൈവമായി സ്വീകരിച്ചു - അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസനും റസൂലും മാത്രമായിരുന്നിട്ടും.

എന്നാല് അല്ലാഹു അവരോട് കല്പിച്ചത് ഏകദൈവമായ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കാനാണ്. അവനല്ലാതെ യാതൊരു ആരാധനയ്ക്കും അര്ഹനായ ദൈവമില്ല. അവന് എല്ലാ ന്യൂനതകളില്നിന്നും പരിശുദ്ധനാണ്. അവന് പങ്കാളികളുണ്ടെന്ന് പറയുന്നവരുടെ വാദത്തില്നിന്നും അവര് ചെയ്യുന്ന ശിര്ക്കില്നിന്നും അവന് എത്രയോ ഉന്നതനാണ്.

പാഠവും സന്ദേശവും:

ഈ വചനം നമുക്ക് നല്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പാഠം ഇതാണ്: അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങള്ക്ക് പകരം മറ്റാരുടെയെങ്കിലും നിയമങ്ങളെ പൂര്ണ്ണമായി അനുസരിക്കുക എന്നത് ദൈവികമായ ഒരു കുറ്റമാണ്. മതപണ്ഡിതന്മാരോ ഭരണാധികാരികളോ ആരുതന്നെയായാലും, അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിക്ക് വിരുദ്ധമായി അവര് വിധി പറഞ്ഞാല് അത് സ്വീകരിക്കരുത്. ഖുര്ആനും സുന്നത്തും മാത്രമാണ് നമ്മുടെ അന്തിമമായ മാര്ഗദര്ശി.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തില് ഏകദൈവവിശ്വാസം യാഥാര്ഥ്യമാക്കണം. അല്ലാഹുവിന് മാത്രമേ നിയമനിര്മാണാധികാരമുള്ളൂ. അവന്റെ മാര്ഗദര്ശനത്തിന് വിധേയരായി ജീവിക്കുമ്പോഴാണ് നാം യഥാര്ഥ മുസ്ലിംകളാകുന്നത്. ഈ വചനം നമ്മെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു: അല്ലാഹു ഏകനാണ്, അവന് പങ്കാളികളില്ല, അവന് മാത്രമാണ് ആരാധനയ്ക്കും അനുസരണത്തിനും അര്ഹന്. ഈ വിശുദ്ധ വിശ്വാസത്തില് ഉറച്ചുനില്ക്കുന്നവര്ക്ക് ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും വിജയമുണ്ട്.