سوره توبہ آيت 31 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : (۽) پنھنجن عالمن ۽ پنھنجن فقيرن ۽ عيسىٰ پُٽ مريم…

توبہ · 31/129

ترجمو لکڻ — سوره توبہ

اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلَٰهًا وَاحِدًا ۖ لَّا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ۝٣١

🔤 Transliteration

ittakhazooo ahbaarahum wa ruhbaanahum arbaabammin doonil laahi wal Maseehab na Maryama wa maaa umirooo illaa liya`budooo Ilaahanw Waa hidan laaa ilaaha illaa Hoo; Subhaanahoo `ammaa yushrikoon

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

(۽) پنھنجن عالمن ۽ پنھنجن فقيرن ۽ عيسىٰ پُٽ مريم جي کي الله کانسواءِ پالڻھار ڪري ورتائون، ۽ ھڪ الله جي عبادت ڪرڻ کانسواءِ کين ٻيو حڪم نه ڪيو ويو آھي، اُن کانسواءِ ڪو عبادت جو لائق نه آھي، جيڪي ساڻس شريڪ ڪندا آھن تنھن کان ھو پاڪ آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) مشڪل لفظن جي معنيٰ:

* أَحْبَارَهُمْ: يهودين جا عالم ۽ فقيه.

* رُهْبَانَهُمْ: نصارىٰ جا عابد ۽ راهب (رهبان جمع آهي راهب جي).

* أَرْبَابًا: ربَ (پالڻهارَ) جون جمع. مراد اهي آهن جن کي الله کان سواءِ پالڻهار ۽ حڪم هلائڻ وارو سمجهيو وڃي.

* الْمَسِيحَ: حضرت عيسىٰ عليہ السلام جو لقب.

* سُبْحَانَهُ: الله جي پاڪائي ۽ تنزيهه بيان ڪرڻ جو لفظ.

2) تفسير:

هن آيت ۾ الله تعاليٰ يهودين ۽ نصارىٰ جي ان ڪم جي مذمت ڪري رهيو آهي ته انهن پنهنجي عالمن ۽ عابدُن کي الله کان سواءِ پالڻهار ۽ حڪم هلائڻ وارو بڻائي ڇڏيو هو. يهودين پنهنجي عالمن جي انهن حڪمن کي مڃيو، جن ۾ الله جي حلال کي حرام ۽ حرام کي حلال ڪيو ويو هو، ۽ انهن کي الله جي شريعت تي مقدم رکيو. اهڙي طرح نصارىٰ پنهنجي راهبن ۽ عابدُن جي اطاعت ۾ حد کان وڌي ويا ۽ انهن کي به رب جو درجو ڏنو. ان کان علاوه نصارىٰ حضرت عيسىٰ ابن مريم عليہ السلام کي به الله سان گڏ معبود بڻائي ڇڏيو ۽ کين الله جو پٽ ۽ ٽئين جوڙيدار سمجهڻ لڳا.

حالانڪه انهن کي ڪتاب ۾ صرف هڪ الله جي عبادت ڪرڻ جو حڪم ڏنو ويو هو، جيڪو واحد ۽ بي مثال آهي، ان کان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي. الله تعاليٰ پاڪ آهي انهن سڀني شين کان جيڪي مشرڪ ان سان ڳنڍيندا آهن. هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته الله جي شريعت ۾ تبديلي ڪرڻ، انبياءَ ۽ بزرگن کي الله کان وڌيڪ مڃڻ، ۽ ڪنهن به مخلوق کي عبادت ۾ الله سان شريڪ ڪرڻ سخت گناهه آهي. اسلام جو بنيادي اصول توحيد آهي، يعني صرف هڪ الله جي عبادت ڪرڻ ۽ ان جي حڪمن جي پيروي ڪرڻ.

3) فائدا ۽ سبق:

* توحيد جي اهميت: هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته زندگيءَ جو سڀ کان وڏو مقصد صرف هڪ الله جي عبادت ڪرڻ آهي. الله کان سواءِ ڪنهن به کي عبادت جو حقدار نه سمجهڻ ئي نجات جو رستو آهي.

* علماءِ ۽ بزرگن جو احترام پر حد ۾: اسان کي پنهنجي عالمن ۽ بزرگن جو احترام ڪرڻ گهرجي، پر انهن کي الله جي شريعت تي مقدم نه ٿو ڪري سگهجي. جيڪڏهن ڪو عالم الله جي حڪم جي خلاف حڪم ڏئي ته ان کي مڃڻ جائز ناهي.

* شريعت جي پيروي: الله جي شريعت مڪمل ۽ بهترين آهي. ان ۾ ڪنهن به قسم جي تبديلي ڪرڻ جي اجازت ناهي. اسان کي قرآن ۽ سنت جي روشني ۾ زندگي گذارڻ گهرجي.

* اسلام جي سادگي ۽ آساني: اسلام ۾ ڪو به پيچيدو تصور ناهي. اهو صرف هڪ الله جي عبادت ۽ ان جي رسول جي پيروي جو نالو آهي. هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته الله تعاليٰ اسان کي ڪنهن به قسم جي شرڪ کان پاڪ رکڻ چاهي ٿو.

* الله جي پاڪائي: الله تعاليٰ هر قسم جي عيب ۽ نقص کان پاڪ آهي. اسان کي به ان جي پاڪائي ۽ وحدانيت تي ايمان رکڻ گهرجي ۽ ان جي شان ۾ گهٽتائي ڪرڻ واري ڳالهه نه ڪرڻ گهرجي.

📜 آيت 29-33 — سوره توبہ

29قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّىٰ يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَن يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ

جن کي ڪتاب ڏنو ويو تن مان جيڪي نڪي الله کي ۽ نڪي قيامت جي ڏينھن کي مڃيندا آھن ۽ نڪي الله ۽ سندس پيغمبر جي حرام ڪيل شيء کي حرام ڪري ڄاڻندا آھن ۽ نڪي سچو دين قبول ڪندا آھن تن سان ايستائين وڙھو جيسين (اُھي) رعيتي پنھنجي ھٿان جزيو ڏين.

30وَقَالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَقَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ ۖ ذَٰلِكَ قَوْلُهُم بِأَفْوَاهِهِمْ ۖ يُضَاهِئُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَبْلُ ۚ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ ۚ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ

۽ يَھُودين چيو ته عُزير الله جو پُٽ آھي ۽ نصارن چيو ته عيسىٰ الله جو پُٽ آھي، اِھو سندن واتن سان آھي، اڳين ڪافرن جي چوڻ جھڙي رِيس ڪندا آھن، الله مٿن لعنت ڪري، ڪيڏي جو ڪيڏي ڀُلايا ويندا آھن.

31اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلَٰهًا وَاحِدًا ۖ لَّا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ

32يُرِيدُونَ أَن يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

(۽) پنھنجن واتن سان الله جي نُور کي وسائڻ گھرندا آھن ۽ الله پنھنجي نُور کي پوري ڪرڻ کانسواءِ نه رھندو جيتوڻيڪ ڪافر ارھا ٿين.

33هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ

اُھو (الله) اھي جنھن پنھنجي پيغمبر کي ھدايت ۽ سچي دين سان ھن لاءِ موڪليو ته ان کي سڀني دينن تي غالب ڪري جيتوڻيڪ مشرڪ رنج ٿين.

→ آيت 30 📖 توبہ آيت 32 ←

توبہقرآن فهرست

129آيت

MedinanRevelation

31آيت

ترجمو — توبہ 31

سوره توبہ آيت 31 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : (۽) پنھنجن عالمن ۽ پنھنجن فقيرن ۽ عيسىٰ پُٽ مريم…

سوره آيت 31/129 — سوره توبہ التوبة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره توبہ ٻڌو, سوره توبہ ترجمو, سوره توبہ mp3, سوره توبہ pdf. آيت 29–33. سنڌيءَ ۾: اردو.