سورت توبه — آیت 4

د کلمو معناګانې:

• لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئًا: هغه څه چې ستاسو په عهد کې وو، هغه یې کم نه کړل او په وفا کې یې کومه کسرتيا ونه کړه.
• وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا: د دښمنانو سره یې پر تاسو باندې مرسته ونه کړه او څوک یې پر تاسو باندې نه دي راپارولي.
• فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ: نو تاسو د هغوی سره خپل عهد او لوظه تر پایه ورسوئ.
• إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ: تر هغې مودې پورې چې تاسو ورسره ټاکلې ده.

د آیت تفسیر:

دا آیت د هغو مشرکانو په اړه دی چې له مسلمانانو سره یې عهد کړی و، خو په خپل عهد باندې یې ثابت پاتې شول او وفا یې وکړه. الله تعالی فرمايي چې له دې عمومي حکم څخه (چې د مشرکانو عهد ماتول دي) هغه مشرکان مستثنیٰ دي چې تاسو ورسره عهد کړی وي، بیا دوی ستاسو په عهد کې هېڅ کمي ونه کړه، یعنې د عهد مودې ته یې پابندي وکړه او ستاسو پر ضد یې له هېچا سره مرسته ونه کړه، نه په ښکاره او نه په پټه. نو تاسو هم د هغوی سره خپل عهد تر ټاکلې مودې پورې بشپړ کړئ او د هغوی په حق کې وفا وکړئ. الله تعالی هغه کسان خوښوي چې تقوا لري، یعنې د هغه له امرونو سره سم عمل کوي او له هغو کارونو څخه ځان ساتي چې هغه منع کړي دي، لکه خیانت او عهد ماتول.

فايدې:

• دا آیت د وفا کولو اهمیت ښیي، حتی له مشرکانو سره، تر هغه چې دوی وفا کوي.
• الله تعالی هغه کسان خوښوي چې تقوا لري او د خپلو ژمنو پابند وي.
• په اسلام کې د عهد او لوظې درناوی ډېر مهم دی، او مسلمان باید د خپلې ژمنې پابند وي، ځکه چې دا د تقوا نښه ده.
• دا آیت د امن او سولې پیغام ورکوي او ښیي چې اسلام د هغو کسانو سره چې عهد ته وفا کوي، ښه چلند کوي.