سوره توبه — آیه 70

معانی واژگان:

• نَبَأُ: خبر، گزارش.
• الْمُؤْتَفِكَاتُ: شهرهای زیر و رو شده؛ مراد شهرهای قوم لوط است که با عذاب الهی واژگون شدند.
• بِالْبَیِّنَاتِ: با دلایل روشن و معجزات آشکار.

تفسیر آیه:

آیا خبر کسانی که پیش از این منافقان بودند، به آنان نرسیده است؟ خبر قوم نوح که با طوفان هلاک شدند؛ قوم عاد که با بادِ سهمگین نابود شدند؛ قوم ثمود که با صاعقه و لرزه هلاک گشتند؛ قوم ابراهیم که نعمتهای الهی از آنان سلب شد و نمرود و لشکرش نابود گردیدند؛ و اصحاب مدین، یعنی قوم شعیب که با عذاب روزِ ابر گرفتار شدند؛ و شهرهای زیر و رو شده قوم لوط که با واژگونی شهرهایشان هلاک شدند. رسولان آنان با دلایل روشن و معجزات آشکار نزدشان آمدند و آنان را به توحید و اطاعت از خدا دعوت کردند، اما آنان پیامبران را تکذیب کردند و از فرمانشان سرپیچی نمودند. خداوند هرگز بر آنان ستم نکرد و آنان را بدون اتمام حجت هلاک ننمود؛ بلکه آنان خود بر خویشتن ستم روا داشتند، زیرا با کفر و تکذیب، خویشتن را در معرض عذاب و هلاکت قرار دادند.

فواید و پیامهای آیه:

• سنت الهی بر این است که هیچ امتی را بدون فرستادن پیامبر و اتمام حجت عذاب نمیکند؛ پس عدالت خداوند کامل است.
• سرنوشت امتهای پیشین درس عبرتی برای مؤمنان و هشداری برای منکران است تا از راه آنان پیروی نکنند.
• ظلم واقعی، ظلم انسان به خویشتن است؛ زیرا با نافرمانی از خدا، خود را به عذاب و بدبختی گرفتار میسازد.
• تکذیب پیامبران و مخالفت با دعوت آنان، همواره به نابودی و خواری میانجامد، چه در گذشته و چه در آینده.
• این آیه نشان میدهد که خداوند مهربان است و پیش از عذاب، هشدار و راهنمایی را برای بندگانش فراهم میکند تا راه هدایت را برگزینند.