Sura At-Tauba — Werset 77

Znaczenie słów:

• Fa'a'qabahum – uczynił ich ostatecznym skutkiem, tj. Bóg sprawił, że konsekwencją ich czynu było…
• Nifaq – obłuda, dwulicowość, ukrywanie niewiary przy deklarowaniu wiary.
• Ila yawmi yalqawnah – aż do Dnia, kiedy Go spotkają, czyli Dnia Sądu Ostatecznego.
• Akhlafu – złamali obietnicę, nie dotrzymali słowa.
• Ma wa'aduh – to, co obiecali (Bogu), czyli przysięgę i zobowiązanie do czynienia dobra.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg Wszechmogący ukazuje, że konsekwencją złamania obietnicy i kłamstwa było utrwalenie obłudy w sercach tych ludzi. Ich obłuda nie była jedynie chwilowym stanem, lecz stała się trwałą cechą, która towarzyszyła im aż do Dnia Sądu Ostatecznego. Była to kara za to, że nie dotrzymali słowa danego Bogu – obiecali, że będą dawać jałmużnę i czynić dobro, a następnie złamali to zobowiązanie. Dodatkowo ich grzech pogłębiało to, że kłamali w swoich przysięgach, twierdząc, iż są szczerzy w wierze, podczas gdy w rzeczywistości ich serca były pełne niewiary i fałszu. W ten sposób Bóg pozostawił ich w stanie obłudy, która oddalała ich od prawdy i dobra, aż do chwili, gdy staną przed Nim na rozliczenie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Dotrzymywanie obietnic i zobowiązań wobec Boga jest fundamentem szczerej wiary – kto łamie dane słowo, naraża się na utratę czystości serca.
2. Obłuda jest chorobą serca, która jeśli nie zostanie wyleczona przez skruchę i powrót do Boga, może się pogłębiać i trwać aż do śmierci.
3. Kłamstwo i nieszczerość w deklaracjach religijnych są poważnym grzechem, który prowadzi do zatwardziałości serca i oddalenia od łaski Bożej.
4. Bóg nie karze natychmiast za każde przewinienie, ale pozostawia człowieka w stanie, który jest konsekwencją jego własnych wyborów – to przestroga, aby każdy uważnie strzegł swojego słowa i czynów.
5. Islam uczy, że szczerość (ikhlas) i prawdomówność są kluczami do czystego serca i trwałej wiary, a unikanie obłudy jest drogą do zbawienia i bliskości Boga.