Sura At-Tauba — Werset 76

Znaczenie słów:

• Bachilu bihi – okazali skąpstwo, odmawiając wydania tego, co Bóg im dał, na cele dozwolone i na jałmużnę.
• Tawallaw – odwrócili się, oddalili się od posłuszeństwa Bogu.
• Mu’ridun – stroniący, odwracający się z pogardą i niechęcią od wiary i jej nakazów.

Tafsir (wyjaśnienie):

Gdy Bóg spełnił swoją obietnicę i obdarzył tych ludzi swoją łaską, dając im bogactwo i dostatek, zamiast wdzięczności i dotrzymania złożonej obietnicy, okazali skąpstwo. Nie wydali niczego z tego, co otrzymali, na jałmużnę ani na dobre uczynki, mimo że wcześniej przyrzekli, że jeśli Bóg ich wzbogaci, będą dawać z tego na cele charytatywne. Co więcej, odwrócili się od posłuszeństwa Bogu i Jego przykazań, a ich postawa była pełna pogardy i obojętności. Byli to ludzie, których cechą charakterystyczną było odrzucanie prawdy i unikanie jej, nawet gdy mieli ku temu wszelkie możliwości. Ich skąpstwo nie wynikało z biedy, lecz z braku wiary i przywiązania do dóbr doczesnych, które przesłoniły im obowiązki wobec Stwórcy.

Korzyści i wnioski:

1. Łaska i bogactwo są próbą od Boga – to, jak człowiek je wykorzystuje, pokazuje siłę jego wiary i wdzięczności. Ten, kto otrzymuje od Boga dobra, powinien pamiętać o prawach Boga w nich zawartych.
2. Skąpstwo jest cechą naganną, która prowadzi do oddalenia się od Boga i Jego miłości. Hojność natomiast jest oznaką wiary i bliskości do Stwórcy.
3. Dotrzymywanie obietnic, zwłaszcza tych złożonych Bogu, jest obowiązkiem każdego wierzącego. Złamanie takiej obietnicy jest oznaką słabości wiary.
4. Człowiek, który otrzymuje od Boga dobra, powinien być tym bardziej pokorny i oddany, a nie pyszny i odwracający się od nakazów religii.
5. Ten werset uczy nas, że majątek nie powinien stać się przeszkodą w oddawaniu czci Bogu, lecz raczej środkiem do zdobycia Jego zadowolenia poprzez pomoc innym i wspieranie dobra.