Suurah At-Tawbah — Aayad 77

Macnaha Erayada:

• فَأَعْقَبَهُمْ: waxa uu ka dhigay cawaaqibkooda iyo abaalmarintooda.
• نِفَاقًا: munaafaqnimo ku dheggan qalbiga.
• إِلَى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ: ilaa Maalinta Qiyaamaha oo ay la kulmi doonaan Rabbigood.
• بِمَا أَخْلَفُوا: sababtoo ah ay beeniyeen ballankii.
• مَا وَعَدُوهُ: waxa ay u ballanqaadeen Eebe oo ah sadaqaynta iyo wanaagga.

Tafsiirka:

Eebe wuxuu uga yeelay cawaaqibkooda iyo abaalmarintooda munaafaqnimo ku dheggan qalbigooda, taasoo aan ka bixi doonin ilaa Maalinta Qiyaamaha oo ay la kulmi doonaan Eebe. Arrintaasi waxay u timid sababtoo ah waxay beeniyeen ballankii ay Eebe ugu yimaadeen oo ahaa inay sadaqaystaan oo wanaag falaan, iyo sababtoo ah waxay ahaayeen kuwo been badan oo dhaartooda beeniya. Sidaa darteed, Eebe wuxuu ku ciqaabay munaafaqnimo joogto ah oo qalbigooda ku xidhan, taasoo ka dhigaysa inay waligood ku noolaadaan shaki iyo laba-laabnimo, ilaa ay la kulmaan Eebe Maalinta Qiyaamaha.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayaddan:

1. Ka digtoonaanshaha ballan furnaanta: Ballanka Eebe waa mid la xisaabin doono, qofkii u sheegta Eebe inuu sameyn doono wanaag markaas uu beeniyo, waa khatar weyn oo keenta ciqaab Eebe.
2. Munaafaqnimadu waa cawaaqibka been-abuurka: Qofkii ku dhegta beenta iyo ballan-furnaanta, Eebe wuxuu ku ciqaabi karaa munaafaqnimo qalbiga ku dhegta, taasoo ka fogeeysa iimaanka iyo toosnaanta.
3. Waa baaq iimaan lagu xoojinayo: Aayaddan waxay ku boorinaysaa mu'miniinta inay runta ku dheg yihiin oo ay oofiyaan ballamahooda, sababtoo ah runtu waa saldhigga iimaanka, waxayna u horseedaa nolol wanaagsan adduun iyo aakhiraba.
4. Ka fogaanshaha shakiga iyo laba-laabnimada: Munaafaqnimadu waa cudur qalbi ah oo ka dhex abuurma been-abuurka, waxayna ka fogeeysaa qofka naxariista Eebe, sidaa darteed waa in qofku ka fogaadaa wax kasta oo keeni kara shaki ama laba-laabnimo qalbigiisa.