Sure Tevbe — Ayet 77

Kelime Anlamları:

• أَعْقَبَهُمْ: Onlara bu davranışlarının sonucunu ve karşılığını verdi.
• نِفَاقًا: Münafıklık, kalpte imanı gizleyip dışta farklı görünme hali.
• يَلْقَوْنَهُ: Onunla karşılaşacakları gün (kıyamet günü).
• أَخْلَفُوا: Sözlerinde durmadılar, verdikleri sözü bozdular.

Tefsir:

Bu âyet, Allah Teâlâ'nın, verdikleri sözü tutmayan ve yalan söyleyen kimselerin akıbetini haber vermektedir. Onlar, Allah'a verdikleri sözü bozmuşlar, O'na karşı yeminlerinde yalan söylemişlerdi. Bunun üzerine Allah da onların kalplerine, kıyamet günü kendisiyle karşılaşacakları ana kadar söküp atamayacakları bir münafıklık (nifak) yerleştirdi. Bu, onların verdikleri sözü tutmamalarının ve yalan söylemelerinin doğal bir sonucu ve ilahi bir cezasıdır.

Burada dikkat çekilen husus, kişinin Allah ile arasındaki ahde vefasızlığının ve yalan söylemesinin, kalbin katılaşmasına ve imanın zayıflamasına hatta tamamen kaybolmasına yol açtığıdır. Nifak, kalpte kökleştiğinde kişi artık doğru yolu göremez, amelleri boşa gider ve sonunda hüsrana uğrar.

Davet ve İbret Yönü:

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bizlere ne kadar büyük bir ders veriyor. Allah'a verdiğimiz sözler, ettiğimiz yeminler ve O'na olan bağlılığımız, bizim için en kıymetli hazinedir. Sözünde durmak, doğruluk ve sadakat, müminin en belirgin özelliklerindendir. Yalan ise münafıklığın alametidir. Kalbimizi bu kötü hasletlerden arındıralım. Allah'a verdiğimiz sözü tutalım, O'na içtenlikle bağlanalım. Unutmayalım ki kalbin temizliği, dünyada huzur, ahirette ise kurtuluşun anahtarıdır. Allah'ın rahmetinden ümit kesilmez; tövbe kapısı her zaman açıktır. Kalbimizi nifak ve yalandan temizleyip, ihlas ve doğrulukla dolduralım ki Allah da bizleri bu tür ağır sonuçlardan muhafaza etsin.