Σούρα Ατ-Ταύμπα — Στίχος 81

Εκείνοι (οι υποκριτές) που κατακρίνουν τους πιστούς που εθελοντικά δίνουν (μεγάλο ποσό σε) ελεημοσύνη (όπως τον Αμπντ Αρ-Ραχμάν μπιν ‘Άουφ που έδωσε το μισό του πλούτο σε ελεημοσύνη -έδωσε τέσσερις χιλιάδες ντίρχαμ- αλλά οι υποκριτές είπαν ότι τα έδωσε για επίδειξη και όχι για χάρη του Αλλάχ), και κοροϊδεύουν τους άλλους (πιστούς) που δεν βρίσκουν (τι να δώσουν σε ελεημοσύνη) παρά όσα είναι στη δυνατότητά τους (όπως τον Άμπου Ακείλ Αλ-Ιρασέι που έδωσε σε ελεημοσύνη ένα από τα δύο Σα‘ -δοχείο που χωράει περίπου τρία κιλά- χουρμάδες που είχε, αλλά οι υποκριτές είπαν ότι ο Αλλάχ δε χρειάζεται απ' αυτόν το ένα Σα‘ που έδωσε). Ο Αλλάχ θα τους κοροϊδεύει (ανταποδίδοντας την κοροϊδία τους που έκαναν στους πιστούς), και γι' αυτούς θα υπάρχει ένα οδυνηρό μαρτύριο.

Είτε (ω, Προφήτη) ζητάς συγχώρεση γι' αυτούς (τους υποκριτές), είτε δε ζητάς συγχώρεση γι' αυτούς, -ακόμα κι αν ζητήσεις συγχώρεση γι' αυτούς εβδομήντα φορές (δηλ. όσο κι αν ζήτησεις)-, ο Αλλάχ δε θα τους συγχωρήσει. Αυτό επειδή δεν πίστευαν στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους ανυπάκουους.

Ας γελάσουν (εκείνοι οι υποκριτές) για λίγο (στην εγκόσμια ζωή) και ας κλάψουν πολύ (στη Μέλλουσα Ζωή) ως ανταπόδοση για όσα διέπρατταν (από κακές πράξεις).

Εάν ο Αλλάχ σε επέστρεψε (ω, Προφήτη) σε μια ομάδα απ' εκείνους (τους υποκριτές) και ζητήσουν την άδειά σου να βγουν μαζί σου (σ' άλλη μάχη), πες (τους): «Δε θα βγείτε ποτέ μαζί μου, ούτε θα πολεμήσετε μαζί μου κανέναν εχθρό. Ήσασταν ικανοποιημένοι με το να μείνετε πίσω (στη Μαντίνα και να μη βγείτε) την πρώτη φορά (για τη μάχη της Ταμπούκ), έτσι, μείνετε μ' αυτούς που θα μείνουν πίσω (και δε θα βγουν για το Τζιχάντ).»