Surah Ad-Duha — Talata 11

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• بِنِعْمَةِ رَبِّكَ – sa biyaya ng iyong Panginoon na ipinagkaloob Niya sa iyo.
• فَحَدِّثْ – salaysayin mo ito at banggitin, bilang pagpapakita ng pasasalamat.

Interpretasyon ng Talata:

Pagkatapos na banggitin ng Allah ang pag-aalaga sa ulila at ang hindi pagtataboy sa nangangailangan, iniutos Niya sa Kanyang Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan) na pasalamatan ang mga biyayang ipinagkaloob sa kanya. Ang biyayang ito ay ang pagka-propeta, patnubay sa Islam, at iba pang mga kabutihang iginawad sa kanya. Kaya't iniutos sa kanya na banggitin at ipahayag ang mga biyayang ito sa mga tao, bilang pagkilala sa kabutihan ng Nagkaloob at pagpapakita ng Kanyang mga biyaya, hindi bilang pagmamayabang o pagpapakita ng kataasan. Ang pagbanggit sa mga biyaya ng Allah ay isang paraan ng pasasalamat, sapagkat ang tunay na pasasalamat ay hindi lamang sa puso at dila, kundi kasama rin ang pagbanggit sa mga ito sa harap ng mga tao upang mapuri ang Nagkaloob at mahikayat ang iba na magpasalamat din.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagbanggit sa mga biyaya ng Allah ay isang uri ng pasasalamat na nagpapalapit sa tao sa kanyang Panginoon at nagpapalago ng mga biyaya.
2. Ang tunay na mananampalataya ay hindi nagtatago ng mga biyayang ipinagkaloob sa kanya, bagkus ay ibinabahagi niya ito sa iba upang mapalaganap ang kabutihan at mahikayat ang mga puso na magmahal sa Allah.
3. Ang pagpapakumbaba sa mga tao at ang pagkilala sa biyaya ng Allah ay magkasabay; hindi dapat maging dahilan ang biyaya upang magmayabang, kundi upang maging mas mapagkumbaba at mas mapagpasalamat.
4. Ang pag-aalaga sa mga mahihina at ang pagpapakita ng biyaya ng Allah ay mga tanda ng ganap na pananampalataya na nagbubukas ng pinto ng pagmamahal sa Islam.