سورت بینه — آیت 4

د کلمو معناګانې:

• أُوتُوا الْكِتَابَ: هغه کسان چې ورته تورات او انجیل ورکړل شوي وو (یهود او نصارى).
• الْبَيِّنَةُ: څرګنده نښه او روښانه دلیل، یعنې رسول الله صلی الله علیه وسلم او هغه معجزې چې ورسره راغلی و.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د اهل کتاب (یهودو او نصاری) د اختلاف او بېلېدو خبره کوي. دوی په خپلو کتابونو (تورات او انجیل) کې د وروستي پیغمبر (محمد صلی الله علیه وسلم) د راتلو نښې او صفتونه لوستلي وو، او له دې امله یې په خپلو کې په دې اتفاق درلود چې هغه به راشي. خو کله چې هغه (رسول الله صلی الله علیه وسلم) د روښانه نښو او معجزو سره راغی، نو دوی اختلاف وکړ او بېل شول. ځینو یې ایمان راوړ، او ځینو له حسد او سرکشۍ له کبله کفر ته دوام ورکړ، سره له دې چې پوهېدل چې هغه رښتینی پیغمبر دی. دوی د هغه د راتلو انتظار کاوه، خو کله چې راغی، نو د هغه په اړه یې اختلاف وکړ او تفرقه یې رامنځته کړه.

فايدې:

1. دا چې د حق په وړاندې حسد او سرکشي انسان له ایمان نه بې برخې کوي، لکه څنګه چې اهل کتابو د رسول الله صلی الله علیه وسلم پر صدق باندې له پوهېدو سره سره کفر وکړ.
2. دا چې الله تعالی خپل پیغمبران د روښانه نښو او معجزو سره لېږي، تر څو خلکو ته هیڅ عذر پاتې نشي.
3. دا چې د اسلام دین پر تېرو ادیانو باندې بشپړونکی دی، او مسلمانان باید له تفرقې او اختلاف نه ځان وساتي، ځکه چې اختلاف د امت د کمزورتیا سبب ګرځي.
4. دا چې د قرآن او سنت پیروي د نجات لار ده، او هغه څوک چې له دې لارې نه انحراف کوي، له هلاکت سره مخامخ کېږي.