Аль-Баййина сүресі — Аят 4

1) Сөздердің мағынасы:

• تَفَرَّقَ — бөлінді, ыдырады, араларында келіспеушілік пайда болды.
• أُوتُوا الْكِتَابَ — өздеріне кітап берілгендер, яғни яһудилер мен христиандар.
• الْبَيِّنَةُ — анық дәлел, айқын белгі; мұнда Мұхаммед пайғамбардың (с.а.с.) пайғамбарлығының айқын дәлелдері мен белгілері.

2) Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта өздеріне Тәурат пен Інжіл берілген яһудилер мен христиандардың Мұхаммед пайғамбардың (с.а.с.) пайғамбарлығы туралы мәселеде бір-бірімен келіспей, бөлініп кеткенін хабарлайды. Олар бұған дейін өз кітаптарында келген сипаттамаларға қарап, оның келетін пайғамбар екенін біліп, бір ауыздан мойындап келген болатын. Алайда Алла оны арабтардың ішінен жіберген кезде, олар қызғаныш пен менмендікке бой алдырып, араларында жік түсті: кейбіреулері иман келтіріп мұсылман болды, ал басқалары біле тұра қарсы шығып, күпірліктерінде қасарыса берді. Осылайша олардың бөлінуі мен келіспеушілігі ақиқат дәлел келгенге дейін емес, дәл сол айқын дәлел келгеннен кейін ғана орын алды. Бұл — олардың әділетсіздігі мен қыңырлығының айқын көрінісі.

3) Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Ақиқат айқын дәлелдермен келген соң, одан жүз бұрып, жікке бөліну — адамды адасушылыққа апаратын ауыр күнә.
• Білім мен кітапқа ие болу адамды автоматты түрде тура жолға салмайды; ең маңыздысы — сол білімді шынайы ниетпен қабылдап, соған сай әрекет ету.
• Қызғаныш пен тәкаппарлық ақиқатты мойындауға кедергі болатын үлкен кедергі екенін білеміз.
• Ислам діні адамдарды бірлікке, ынтымаққа шақырады; ал жікке бөліну мен келіспеушілік — Алланың разылығынан алыстататын жағымсыз қасиет.
• Құран Кәрімнің өзі адамзат үшін ең үлкен айқын дәлел және тура жол көрсетуші; оны оқып, үйреніп, бойымызға сіңіру — бақыттың кілті.