Surja El-Bejjine — Ajet 4

Kuptimet e fjalëve:

• تَفَرَّقَ – u ndanë, u përçanë, u larguan nga e vërteta.
• الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ – ata që u është dhënë libri (çifutët dhe të krishterët).
• الْبَيِّنَةُ – prova e qartë, mrekullia e dukshme, dhe këtu ka për qëllim Profetin Muhamed (paqja qoftë mbi të) me Kur'anin dhe mrekullitë e tij.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se ithtarët e librit (çifutët dhe të krishterët) nuk u ndanë dhe nuk u përçanë në qëndrimin e tyre ndaj të Dërguarit të fundit, përveçse pasi u erdhi prova e qartë dhe argumenti i plotë. Para ardhjes së Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të), ata ishin të bashkuar në besimin se do të vijë një profet i ri, sepse e gjenin të përshkruar në librat e tyre – Tevrat dhe Ungjill – me cilësitë dhe shenjat e tij. Ata madje i thoshin paganëve arabë se do të vijë një profet me të cilin do t'i mundin ata.

Por, kur erdhi ai profet i premtuar – Muhamedi (paqja qoftë mbi të) – me mrekullinë e tij të madhe, Kur'anin, dhe me prova të qarta se ai ishte vërtet i Dërguari i Allahut, ata u ndanë në qëndrime: disa besuan sinqerisht, ndërsa të tjerët, nga zilia dhe arroganca, mohuan atë që e dinin mirë se ishte e vërtetë. Ata nuk u ndanë nga injoranca, por nga kokëfortësia dhe dëshira për të ruajtur pozitat e tyre, edhe pse e dinin mirë se ai ishte profeti i premtuar.

Pra, ky ajet tregon se ndarja dhe konflikti i tyre nuk erdhi nga mungesa e provave, por pikërisht pasi u erdhën provat e qarta – dhe kjo është edhe më e rëndë, sepse ata e kundërshtuan të vërtetën me dije të plotë.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Ky ajet na mëson se prova e qartë dhe argumenti i fortë është dërguar për të gjithë njerëzit, dhe se askush nuk ka justifikim para Allahut për mosbesim pasi t'i vijë e vërteta.
2. Na tregon se zilia dhe egoja mund ta largojnë njeriun nga e vërteta, edhe kur ai e di se ajo është e vërtetë – prandaj duhet të jemi të sinqertë me veten dhe të kërkojmë gjithmonë të vërtetën.
3. Thekson se bashkimi rreth së vërtetës është nder dhe bekim, ndërsa ndarja pasi vjen e vërteta është dënim dhe humbje.
4. Na bën të kuptojmë vlerën e madhe të Kur'anit si prova më e qartë dhe mrekullia më e madhe, e cila i fton njerëzit drejt besimit të pastër dhe unitetit.
5. Na mëson se besimi i vërtetë nuk është thjesht njohuri, por bindje e sinqertë që shoqërohet me vepra dhe nënshtrim ndaj Allahut – ndaj duhet të jemi prej atyre që e ndjekin të vërtetën sapo ta shohin atë.