Йунус сүрәсе — Аять 109

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ۤاتَّبِعْ – ияр, үзеңә үрнәк итеп ал.
• مَا يُوحَىٰ إِلَيْكَ – сиңа вәхий ителә торган (Аллаһ сүзе).
• وَاصْبِرْ – сабыр ит, чыдамлык күрсәт.
• حَتَّىٰ يَحْكُمَ اللَّهُ – Аллаһ хөкем иткәнче (ягъни Җәбраил аша килгән вәхийгә, яки сугышка әмер биргәнче).
• خَيْرُ الْحَاكِمِينَ – хөкем итүчеләрнең иң яхшысы.

Аять тәфсире:

Ий Мухәммәд галәйһиссәлам! Сиңа Раббың тарафыннан вәхий ителгән һәр әмерне һәм тыелганны кабул итеп, шуңа тулысынча ияр. Аллаһ сиңа ничек әмер бирсә, шулай эш ит. Һәм син үзеңә каршы чыккан кәферләрнең авыртуларына, аларның сине ялганга чыгаруларына сабыр ит. Динне тарату юлындагы авырлыкларга түземлелек күрсәт. Бу сабырлыгыңны Аллаһ синең белән алар арасында хөкем чыгарганчы дәвам иттер. Ул хөкем я бер яктан синең җиңүең һәм аларның җәзалануы белән, яки аларга каршы сугышырга рөхсәт бирү белән булыр. Аллаһ – хөкем итүчеләрнең иң яхшысы, чөнки Аның хөкеме һәрвакыт гаделлеккә нигезләнгән. Ул беркайчан да золым кылмый, Аның карары һәркем өчен хак һәм дөрес.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Мөселман кешесенең төп бурычы – Аллаһның вәхиенә иярү, аңа тулысынча буйсыну, килгән һәр әмерне үтәү.
2. Сабырлык – дин юлындагы иң мөһим сыйфатларның берсе. Авырлыкларга, каршылыкларга карамастан, түземлелек белән дәвам итәргә кирәк.
3. Аллаһның хөкеме һәрвакыт гадел, Аның карары иң дөрес. Шуңа күрә мөселман һәр эшендә Аллаһка тапшырырга, Аның хөкеменә ышану белән яшәргә тиеш.
4. Бу аять мөселманнарга өмет бирә: Аллаһ үзенең диненә ярдәм итәчәк, хак юлда булганнарны җиңдерәчәк. Шуңа күрә һәркем үз эшендә тугрылыклы булып, Аллаһның ярдәменә ышанып яшәргә тиеш.