Сураи Йунус Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун оёти равшани мо бар онон тиловат шуд, онҳо, ки…

Йунус · 15/109

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йунус

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ ۙ قَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَٰذَا أَوْ بَدِّلْهُ ۚ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاءِ نَفْسِي ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ ۖ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ۝١٥

🔤 Transliteration

Wa izaa tutlaa `alaihim aayaatunaa baiyinaatin qaalal lazeena laa yarjoona liqaaa`ana`ti bi Quraanin ghairi haazaaa aw baddilh; qul maa yakoonu leee an ubaddilahoo min tilqaaa`i nafsee in attabi`u illaa maa yoohaaa ilaiya inneee akhaafu in `asaytu Rabbee `azaaba Yawmin `Azeeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун оёти равшани мо бар онон тиловат шуд, онҳо, ки ба дидори Мо умед надоранд, гуфтанд: «Қуръоне ғайри ин Қуръон биёвар ё дигаргунаш кун!» Бигӯ: «Маро нарасад, ки онро аз сӯи худ дигаргун кунам. Ҳар чӣ ба ман ваҳй мешавад, пайрави ҳамон ҳастам. Метарсам, ки агар ба Парвардигорам нофармон шавам, ба азоби он рӯзи бузург гирифтор оям».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

🎧 Гӯш кун

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкил:

تُتْلَىٰ: хонда мешавад.
بَيِّنَاتٍ: равшану ошкор, возеҳ.
لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا: онҳое, ки ба вохӯрӣ бо Мо (яъне ба қиёмат ва ҳисобу китоб) умед надоранд ва бовар намекунанд.
ائْتِ: биёр, биовар.
بَدِّلْهُ: онро тағйир деҳ, иваз кун.
مَا يَكُونُ لِي: барои ман мувофиқ нест, ҳақ надорам, намешавад.
مِن تِلْقَاءِ نَفْسِي: аз ҷониби худам, аз пеши худ.
مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ: он чизе, ки ба ман ваҳй мешавад.
عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ: азоби рӯзи бузург, яъне рӯзи қиёмат.

Тафсири оят:

Ва ҳангоме ки оёти равшану возеҳи Мо бар онҳо хонда мешавад, онҳое, ки ба вохӯрӣ бо Мо ва рӯзи қиёмат бовар надоранд, мегӯянд: «Биё қуръони дигаре биовар, ки ин набошад, ё инро тағйир деҳ». Яъне онҳо талаб мекарданд, ки оёте, ки бутҳои онҳоро мазаммат мекунад ва ақлҳои онҳоро беэътибор мешуморад, аз Қуръон бардошта шавад, ё ҳалол ба ҳаром ва ҳаром ба ҳалол табдил дода шавад, ё ваъда ба ваъида ва ваъида ба ваъда мубаддал гардад.

Ба онҳо бигӯ, эй Паёмбар: «Барои ман ҳақ нест ва намешавад, ки онро аз пеши худам тағйир диҳам. Ман танҳо аз он чизе пайравӣ мекунам, ки ба ман ваҳй мешавад. Ҳаққо, ман метарсам, ки агар ба Парвардигорам нофармонӣ кунам, азоби рӯзи бузург — рӯзи қиёмат — ба ман расад».

Ин оят нишон медиҳад, ки Паёмбар (с) дар расонидани ваҳй ва аҳкоми Худо ҳеҷ ихтиёре аз худаш надорад ва ҳамаи он чизеро, ки мерасонад, аз ҷониби Худои Таъоло аст. Ҳамчунин ин оят равшан месозад, ки Қуръони Карим каломи Худост ва тағйиру табдил дар он ҷоиз нест, ва касе ҳақ надорад, ки онро ба хоҳиши худ иваз кунад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръони Карим каломи Худои Таъоло аст ва ҳеҷ кас ҳақ надорад, ки онро тағйир диҳад ё ба хоҳиши худ иваз кунад.
Паёмбар (с) намунаи итоат ва таслим будан ба амри Худост; ӯ ҳеҷ чизро аз пеши худ намегӯяд ва танҳо ваҳйро пайравӣ мекунад.
Ин оят моро тарбият мекунад, ки дар дини Худо аз хоҳишҳои нафсӣ ва талабҳои беасос пайравӣ накунем, балки ба он чизе, ки Худо фармудааст, таслим шавем.
Дар он ҳушдор аст, ки нофармонӣ аз амри Худо сабаби азоби рӯзи бузург мегардад, ва ин моро ба итоат ва тақво ҳидоят мекунад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки Қуръонро бояд бо эҳтиром ва таваҷҷуҳ хонд ва ба аҳкоми он амал кард, на ин ки ба хоҳиши худ тафсир ё тағйир дод.

📜 Оят 13-17 — Сураи Йунус

13وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِن قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا ۙ وَجَاءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ وَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ

Ва Мо мардумеро, ки пеш аз шумо буданд, чун ситам карданд ва ба паёмбаронашон, ки бо далоили равшан сӯи онҳо омада буданд, имон намеоварданд, ҳалок кардем. Мардуми гунаҳкорро инчунин ҷазо медиҳем.

14ثُمَّ جَعَلْنَاكُمْ خَلَائِفَ فِي الْأَرْضِ مِن بَعْدِهِمْ لِنَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ

Он гоҳ шуморо дар рӯи замин ҷонишини онҳо гардонидем, то бингарем, ки чӣ гуна амал мекунед.

15وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ ۙ قَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَٰذَا أَوْ بَدِّلْهُ ۚ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاءِ نَفْسِي ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ ۖ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

16قُل لَّوْ شَاءَ اللَّهُ مَا تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَلَا أَدْرَاكُم بِهِ ۖ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُرًا مِّن قَبْلِهِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

Бигӯ: «агар Худо мехост, ман онро бар шумо тиловат намекардам ва шуморо аз он огоҳ намесохтам. Ва пеш аз ин дар миёни шумо умре зистаам. Чаро ба ақл дарнамеёбед?»

17فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ

Кист ситамкортар аз он, ки бар Худо дурӯғ мебандад, ё оёти Ӯро дурӯғ мебарорад? Албатта кофирон наҷот намеёбанд!.

← Оят 14 📖 Йунус Оят 16 →

ЙунусФеҳристи Қуръон

109Оят

MeccanRevelation

15Оят

Тарҷума — Йунус 15

Сураи Йунус Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун оёти равшани мо бар онон тиловат шуд, онҳо, ки…

Сураи Оят 15/109 — Сураи Йунус يونس (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йунус Гӯш кун, Сураи Йунус Тарҷума, Сураи Йунус mp3, Сураи Йунус pdf. Оят 13–17. Ба Тоҷикӣ: Русский.