Йунус · 16/109
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йунус
قُل لَّوْ شَاءَ اللَّهُ مَا تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَلَا أَدْرَاكُم بِهِ ۖ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُرًا مِّن قَبْلِهِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ۝١٦
Qul law shaaa`al laahu maa talawtuhoo `alaikum wa laaa adraakum bihee faqad labistu feekum `umuram min qablih; afalaa ta`qiloon
📖 Ба Тоҷикӣ
Бигӯ: «агар Худо мехост, ман онро бар шумо тиловат намекардам ва шуморо аз он огоҳ намесохтам. Ва пеш аз ин дар миёни шумо умре зистаам. Чаро ба ақл дарнамеёбед?»

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • تَلَوْتُهُ — «онро хондам»: яъне Қуръонро бар шумо тиловат кардам.
  • أَدْرَاكُم بِهِ — «шумо ро огоҳ мекард ба он»: яъне Худо тавассути ман шуморо аз Қуръон бохабар месохт.
  • لَبِثْتُ — «мондам, иқомат кардам»: яъне муддати тӯлонӣ дар миёни шумо зиндагӣ кардам.
  • عُمُرًا — «умр, муддати зиндагӣ»: дар ин ҷо мақсуд чил сол аст.
  • مِّن قَبْلِهِ — «пеш аз он»: яъне пеш аз нозил шудани Қуръон.
  1. Тафсири оят:

Ба Расули Худо (с) фармуда мешавад, ки ба мардум бигӯяд: агар Худованди Мутаъол мехост, ман ин Қуръонро бар шумо намехондам ва Ӯ шуморо ба воситаи забони ман аз он огоҳ намесохт. Пас бидонед, ки ин Қуръон ҳақ аст ва аз ҷониби Худост, зеро шумо хубаш медонед, ки ман пеш аз нозил шудани ваҳй муддати тӯлонӣ — чил сол — дар миёни шумо зиндагӣ кардам. Дар он ҳама солҳо на хондан медонистам ва на навиштан, на ин корро талаб мекардам ва на дар бораи он ҷустуҷӯ мекардам. Оё ақлҳои худро ба кор намебаред, то бифаҳмед, ки он чи овардаам, аз ҷониби Худост ва ман дар он ҳеҷ нақше надорам? Агар ин аз ҷониби ман мебуд, пас чаро дар тамоми ин солҳо чизе нагуфтам ва ҳатто ба он наздик ҳам нашудам? Ин худи далели равшани ростӣ ва аз ҷониби Худо будани паём аст.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва мардумро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:
  • Қуръон каломи Худост, на сухани инсон; ва ҳеҷ кас наметавонад монанди онро биёрад.
  • Зиндагии тӯлонии Паёмбар (с) дар миёни мардум пеш аз ваҳй далели равшани ростқавлии ӯст; мардум ӯро ҳамчун шахси боамон ва ростқавл мешинохтанд.
  • Ин оят моро ба андеша ва тафаккур даъват мекунад, то бо ақли солим ба ҳақиқат бирасем.
  • Қуръон раҳматест аз ҷониби Худо барои бандагонаш, ки тавассути он роҳи рост ва саодати дуняву охиратро меёбем.
  • Ҳар ки бо дили кушод ба Қуръон рӯ оварад, ҳақиқати онро дармеёбад ва ба ислом бештар меҳр мебандад.


📜 Оят 14-18 — Сураи Йунус

14ثُمَّ جَعَلْنَاكُمْ خَلَائِفَ فِي الْأَرْضِ مِن بَعْدِهِمْ لِنَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ
Он гоҳ шуморо дар рӯи замин ҷонишини онҳо гардонидем, то бингарем, ки чӣ гуна амал мекунед.
15وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ ۙ قَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَٰذَا أَوْ بَدِّلْهُ ۚ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاءِ نَفْسِي ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ ۖ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
Чун оёти равшани мо бар онон тиловат шуд, онҳо, ки ба дидори Мо умед надоранд, гуфтанд: «Қуръоне ғайри ин Қуръон биёвар ё дигаргунаш кун!» Бигӯ: «Маро нарасад, ки онро аз сӯи худ дигаргун кунам. Ҳар чӣ ба ман ваҳй мешавад, пайрави ҳамон ҳастам. Метарсам, ки агар ба Парвардигорам нофармон шавам, ба азоби он рӯзи бузург гирифтор оям».
16قُل لَّوْ شَاءَ اللَّهُ مَا تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَلَا أَدْرَاكُم بِهِ ۖ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُرًا مِّن قَبْلِهِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
Бигӯ: «агар Худо мехост, ман онро бар шумо тиловат намекардам ва шуморо аз он огоҳ намесохтам. Ва пеш аз ин дар миёни шумо умре зистаам. Чаро ба ақл дарнамеёбед?»
17فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ
Кист ситамкортар аз он, ки бар Худо дурӯғ мебандад, ё оёти Ӯро дурӯғ мебарорад? Албатта кофирон наҷот намеёбанд!.
18وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللَّهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ
Ғайри Худо чизҳоеро мепарастанд, ки на судашон мерасонад на зиён. Ва мегӯянд: «Инҳо шафеъони мо дар назди Худоянд». Бигӯ: «Оё ба Худо аз чизе хабар медиҳед, ки дар замину осмон аз он хабаре надорад? Худо пок аст ва аз он чӣ бо Ӯ шарик месозед, болотар аст!»
ЙунусФеҳристи Қуръон
109Оят
MeccanRevelation
16Оят

Тарҷума — Йунус 16

Сураи Йунус Оят 16 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «агар Худо мехост, ман онро бар шумо тиловат намекардам…

Сураи Оят 16/109 — Сураи Йунус يونس (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йунус Гӯш кун, Сураи Йунус Тарҷума, Сураи Йунус mp3, Сураи Йунус pdf. Оят 14–18. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers