سورت يونس — آیت 16

د کلمو معناګانې:

• لَبِثْتُ: پاتې شوم، ژوند وموم.
• عُمُرًا: د ژوند موده، څلوېښت کاله.
• أَدْرَاكُم: تاسو ته يې ورساوه، تاسو يې په اړه خبر کړئ.

تفسير:

اى رسوله! ته دوى ته ووايه: که الله غوښتلې واى چې دا قرآن زه پر تاسو ونه لولم، نو ما به هېڅكله پر تاسو نه و لوستى، او كه غوښتلې يې چې تاسو پرې نه پوه كړي، نو هېڅكله به يې تاسو ته نه و رسولى. دا چې زه يې پر تاسو لولم او تاسو ته يې ورسوم، نو پوه شئ چې دا د الله له لوري دى، نه زما له خوا. تاسو ښه پوهېږئ چې ما له دې وړاندې ستاسو په منځ كې ډېر وخت تېر كړى دى – څلوېښت كاله – په داسې حال كې چې نه مي لوستل كول، نه ليكنه، او نه مي د دې خبرې فكر كاوه. نو كه دا قرآن زما له خوا واى، نو ولې مي په دې ټولو كلونو كې نه و ويل؟ دا چې اوس ناڅاپه راځي، نو دا ثابته وي چې دا د الله له لوري دى، نه زما له خوا. ايا تاسو عقل نه لرئ چې په دې كې فكر وكړئ او پوه شئ چې دا زما له خوا نه دى، بلكې د الله له لوري دى؟

فايدې:

1. د قرآن د حقانيت يو ستر دليل دا دى چې رسول الله ﷺ د څلوېښتو كلونو لپاره په امي (نالوستي) قوم كې پېژندل شوى و، او ناڅاپه يې داسې كتاب راوړ چې د ټولو فصيحو عربانو له وسې بهر و – دا په دې دلالت كوي چې دا د الله له لوري دى.
2. دا آيت موږ ته دا تعليم راكوي چې د حق د منلو لپاره بايد عقل وکاروو، نه يوازې د خپل عادت او تقليد له مخې پرېكړه وكړو.
3. د نبي كريم ﷺ ژوند له بعثت وړاندې او وروسته يو شان و – هيڅكله يې دروغ نه وي ويل، خيانت نه وي كړى، او دا كار يې له بعثت وړاندې نه و كړى – نو دا د هغه د صداقت ثبوت دى.
4. دا آيت موږ ته دا هم ښيي چې د اسلام د پيغام د منلو لپاره بايد د رسول الله ﷺ په صداقت او امانت باور وكړو، ځكه چې هغه د خپل ژوند په اوږدو كې داسې څه نه وو كړي چې د ده پر صداقت شك وكړو.